ไปในพระราชวังเพื่อขอป้ายในการออกจากเมืองหลวงเจ้าค่ะ”
เฟิงหยูเองดึงตัวนางลงมานั่ง ในใจของนาง นางเข้าใจว่าทำไมจุนม่านถึงมาหานาง “เพราะเฟิงจินหยวนใช่หรือไม่ ? ”
จุนม่านพยักหน้า “เมื่อถูกลดขั้นไปเป็นขั้น 5 แล้ว เขาก็ยังไม่พอใจ เขายังหลอกลวงผู้คน เขามอบโฉนดปลอมให้กับขันทีจางหยวน ข้าเข้าไปในพระราชวังและได้ยินเสด็จป้าพูดถึงมัน ในตอนแรกจางหยวนไม่รู้ว่าโฉนดเป็นของปลอม หลังจากกลับมาที่พระราชวัง เขามอบมันให้กับเสด็จลุงเพื่อดูในรายงาน เป็นผลให้เสด็จลุงสังเกตเห็นและโกรธมากจนเกือบสั่งให้ฆ่าเฟิงจินหยวน ต่อจากนั้นเสด็จลุงก็นึกถึงององค์หญิงแห่งมณฑลและอนุญาตให้เขามีชีวิตอยู่ เพียงแต่ให้ซูจิงหยวนขังเขาไว้เท่านั้น”
อันที่จริงเฟิงหยูเองต้องการกล่าวว่า “ไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับข้า”แต่ในสายตาของคนอื่น ๆ เฟิงจินหยวนยังคงเป็นบิดาของนาง มันจะไม่เป็นการดีเกินไปสำหรับนางที่จะไม่ประนีประนอม
“ผลก็คือเขาถูกขัง แต่ฮูหยินผู้เฒ่าเฟิงยังไม่สามารถทนได้เจ้าค่ะ” จุนม่านยังกล่าวต่อไปว่า“ขณะที่ฝนที่ตกหนัก ท่านฮูหยินผู้เฒ่าเฟิงยืนยันว่านางจะออกจากคฤหาสน์ไปยังทางการ น่าเสียดายที่พวกเขาไม่อนุญาตให้นางไป นางหมดทางเลือก และหลังจากนั้นก็ร้องไห้คร ่าครวญกับจุนเหม่ยและข้า บอกว่านางต้องให้ข้าออกมาจากเมืองเพื่อมาปรึกษาองค์หญิงเจ้าค่ะ”
เฟิงหยูเองส่ายหน้าของนางอย่างไร้ประโยชน์ แต่นางก็ถามจุนม่านว่า“อย่างน้อยเขาก็เป็นสามีของเจ้า เ
