วดล้อมของเรำมีอันตรำยที่อำจเกิดขึ้น และวิกฤตกำรณ์ที่ไม่คำดคิดมำกมำยรอบตัวเรำ ท ำผิดพลำดเพียงครั้งเดียวจึงเป็นหำยนะที่อำจน ำไปสู่ควำมตำย”
ประมำณ 1 ชั่วยำมต่อมำวังซวนกลับมำยังคฤหำสน์องค์หญิงแห่งมณฑลพร้อมซวนเทียนหมิงและเป่ยจื่อ เฟิงหยูเองมองไปที่ซวนเทียนหมิงที่นั่งอยู่บนรถเข็นพร้อมกับเป่ยจื่อผลักมัน และคิ้วของนำงก็ขมวดคิ้ว“ท ำไมเจ้ำขี้เกียจได้ถึงระดับนี้”
ซวนเทียนหมิงตอบอย่ำงเป็นธรรมชำติ “นี่คือสิ่งที่มำพร้อมกับองค์ชำยนี้มำนำน แต่ชำยำรักต้องกำรส่งให้คนอื่น องค์ชำยผู้นี้จะไม่เต็มใจที่จะมีส่วนร่วมได้อย่ำงไร”
เฟิงหยูเองมีควำมต้องกำรอย่ำงฉับพลันที่จะไล่เขำออกจำกรถเข็น แต่หลังจำกที่นำงคิด นำงก็ตัดสินใจ ด้วยบ่ำวรับใช้จ ำนวนมำกในปัจจุบันนำงต้องไว้หน้ำเขำ แต่นำงจ ำสิ่งอื่นได้ ดังนั้นนำงจึงเดินไปข้ำงหน้ำพร้อมกับยิ้มแล้วถำมซวนเทยีนหมิงว่ำ “ข้ำจะไปต ำหนักเซียงเพื่อมอบของก ำนัล เจ้ำต้องกำรไปกับข้ำหรือไม่ ? ”
คนไร้ยำงอำยคนหนึ่งพยักหน้ำ “เนื่องจำกชำยำรักของข้ำก ำลังเชื้อเชิญองค์ชำยผู้นี้จะยอมรับงำนที่ยำกล ำบำกนี้ และพำเจ้ำไปกับกำรเดินทำงครั้งนี้”
“ไปกับข้ำ งำนที่ยำกล ำบำกงั้นหรือ ? ” เฟิงหยูเองเตะอย่ำงหยำบคำยที่รถเข็น “ลุกขึ้น”
ซวนเทียนหมิงเชื่อฟัง และยืนขึ้นแล้วกวำดเสื้อคลุมยำวของเขำกลับมำ“องค์ชำยผู้นี้ดูงดงำมและกล้ำหำญมำกหรือไม่?”
นำงพูดไม่ออก
“ขยับ” บำงคนเอื้อมมือไปข้ำงหน้ำด้วยกรงเล็บคล้ำยหมำป่ำ
