้าสามารถกินอะไรก็ได้ที่เจ้าต้องการ แต่เจ้าไม่สามารถพูดได้ตามที่เจ้าต้องการ และเจ้าไม่สามารถเรียกคนที่ต้องการว่าท่านแม่ได้ มารดาของเจ้าคือใคร ? ”เหยาซื่อได้ยินคำเหล่านี้ด้วย นางกล้าที่จะเถียงเฟิงหยูเองแต่นางไม่กล้าเถียงกับซวนเทียนหมิง นางจึงแสร้งทำเป็นไม่ได้ยิน นางเดินไปรับเด็กจากมือของหวงซวนหวงซวนมองที่เฟิงหยูเอง เมื่อเห็นว่านางส่ายหัวเล็กน้อยนางรีบถอยหลังไปไม่กี่ก้าวและพูดว่า “ท่านฮูหยิน เด็กคนนี้สกปรก ข้าจะพาเขาไปอาบน้ำก่อนเจ้าค่ะ ! เราจะมอบเขาให้กับท่านฮูหยินเมื่อเขาอาบน้ำเสร็จแล้วเจ้าค่ะ”เหยาซื่อไม่มีความสุข รู้สึกว่าเฟิงหยูเองควบคุมนางไม่น้อย แต่นางไม่ได้ตระหนักว่าก่อนที่นางจะได้รับผลกระทบจากยาเปลี่ยนจิตวิญญาณ เฟิงหยูเองควบคุมนาง นางรู้สึกว่ามันเป็นเรื่องของหลักการ และนางก็ค่อนข้างมีความสุขที่ได้ฟังการเตรียมการของบุตรสาวของนาง นับตั้งแต่นางได้รับผลกระทบจากยาเปลี่ยนวิญญาณ แม้ว่าตอนนี้นางสบายดีแต่อารมณ์ของนางก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย การเปลี่ยนแปลงนี้เป็นสิ่งที่แม้แต่ฉิงหลานก็สามารถสังเกตเห็นได้ อย่างไรก็ตามนางไม่เคยสังเกตเห็นความแตกต่างเลยเฟิงหยูเองผลักซวนเทียนหมิงไปข้างหน้าอีกเล็กน้อย นางหยุดเมื่อพวกเขาไปถึงฝั่งแม่น้ำ นางหยิบหินที่สูงขึ้นไปเล็กน้อยแล้วนั่งลงพูดเสียงดังว่า “มันยอดเยี่ยมจริง ๆ ” เมื่อพูดอย่างนี้นางเหลือบมองไปที่คนแคระ หัวของเขาก็ยังเปียกเหงื่อ นางยิ้มและถามว่า “เจ้าไม
