มีค่าขนาดไหน แต่ก็ไม่สามารถเปรียบเทียบความรู้สึกของคังอี้ที่มีต่อท่านพี่ได้” นางแสดงความรู้สึกต่อเฟิงจินหยวนซึ่งทำให้เฟิงจินหยวนรู้สึกสงสารนางเล็กน้อยเฟิงหยูเองดูฉากตรงหน้าแล้วก็อดพยักหน้าไม่ได้ องค์หญิงใหญ่ของเฉียนโจวค่อนข้างเชี่ยวชาญในการปรับตัวเข้ากับสถานการณ์ นางไม่ใช่คนที่จะดูถูกได้จริง ๆ นางต้องการเห็นว่าผู้หญิงคนนี้จะทำอะไรหลังจากเข้าร่วมกับเฟิงจินหยวนแต่… “ท่านแม่ มันจะเป็นการดีที่สุดที่จะทำลายทุกสิ่งที่ทำให้ท่านแม่โชคร้าย ไม่งั้นคงหนีไม่พ้นที่ท่านแม่จะดูเฉื่อยมากขึ้นเมื่ออาเองจำบางสิ่งได้และต้องเตือนท่านแม่”ก่อนที่คังอี้จะพูดอะไรก็ได้ จุนม่านพูดขึ้นก่อน “ขอบคุณองค์หญิงแห่งมณฑลมณฑลที่เตือนในวันนี้ มิฉะนั้นถ้าอนุนี้ยังคงสวมกำไลนั้น ภัยพิบัติครั้งใหญ่อาจจะเกิดขึ้นได้เจ้าค่ะ”เฟิงหยูเองยิ้มเล็กน้อย และไม่ได้พูดอะไรอีกในเวลานี้เฟิงเฟินไดผู้ซึ่งนั่งอยู่ข้างๆ อย่างเงียบๆ ก็พูดขึ้นทันทีขณะที่นางพูดกับฮูหยินผู้เฒ่า “ท่านย่า ท่านย่าลืมเรื่องของคนที่วางยาพิษอนุฮันไปแล้วหรือเจ้าคะ ? ยังไม่พบผู้ทำผิด และเรือนหยูหลานยังไม่ปลอดภัย ข้ากับแม่รองกินไม่ได้นอนไม่หลับ แม่รองฮันก็กังวลเช่นกัน เมื่อคืนนี้… นางก็นอนไม่หลับ” พูดอย่างนี้นางมองที่เฟิงจินหยวนฮูหยินผู้เฒ่าที่กราดเกรี้ยวอยู่แล้ว และกล่าวอย่างไม่มีความสุข “มันไม่ดีถ้านางยังคงเป็นเช่นนี้ นางต้องดูแลตัวเองนางไม่สามารถพึ่งพาคนอื่นได้ตลอดเวล
