่านใต้เท้าเป็นเสนาบดี ดังนั้นเขาจึงต้องเป็นแบบอย่างที่ดีให้กับขุนนางคนอื่น ๆ หากเขาเป็นเหมือนคนอื่น ๆ และจ้องหาผลประโยชน์เข้าตัวเอง มันจะไม่เป็นผลดีนะเจ้าคะ ”
ฮูหยินผู้เฒ่าก็คิดถึงเหตุผลนี้เช่นกัน และสีหน้าของนางก็ดีขึ้นเล็กน้อย
ยายจาวแอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก ก่อนหน้านี้มันอันตรายเกินไป ถ้าฮูหยินผู้เฒ่าโกรธเฟิงจินหยวนเพราะสิ่งที่นางพูดไป ความผิดของนางก็จะยิ่งมากขึ้น นางเริ่มขยับมือของนางเร็วขึ้นและแปรงผมของฮูหยินผู้เฒ่าอีกครั้งแล้วพูดว่า “ทุกอย่างพร้อมแล้ว ท่านฮูหยินผู้เฒ่ารีบไปที่ลานหน้าบ้านเถิดเจ้าค่ะ ! ”
ฮูหยินผู้เฒ่านำบ่าวรับใช้ของนางไปที่ลานหน้าบ้าน คนจากเรือนอื่น ๆ ก็เริ่มมุ่งหน้าไปที่ลานหน้าบ้าน เฟิงหยูเองซึ่งกำลังเดินกลับไปที่เรือนตงเซิงก็เดินกลับมาที่ลานหน้าบ้านเรื่องที่กับฮูหยินผู้เฒ่าได้รับการแต่งตั้งเป็นฮูหยินขั้นหนึ่งนั้นนางไม่รู้สึกว่ามันเป็นสิ่งที่เกินความคาดหมายของนาง
เฟิงจินหยวนเป็นเสนาบดีอยู่แล้ว ดังนั้นการได้รับตำแหน่งฮูหยินขั้นหนึ่งจึงเป็นเรื่องของเวลา ยิ่งกว่านั้นตำแหน่งฮูหยินขั้นหนึ่งเป็นเพียงรางวัลสำหรับครอบครัวของขุนนางมันไม่มีจุดประสงค์ที่แท้จริง
แต่หวงซวนให้การวิเคราะห์บางอย่างโดยกล่าวว่า “เช่นนี้ท่านฮูหยินผู้เฒ่าจะได้ไม่เสียหน้าต่อหน้าองค์หญิงคังอี้มากเกินไปใช่ไหมเจ้าค่ะ”
เฟิงหยูเองหัวเราะ “หากสิ่งต่าง ๆ ไม่เป็นไปด้วยดี นางจะเสียหน้าต่อหน้าข้า”
“หืม?” หว
