งซวนรู้สึกสับสน “ฝ่าบาททรงคิดถึงคุณหนูเสมอพระองค์จะอนุญาตท่านฮูหยินผู้เฒ่าทำอะไรข้ามหน้าข้ามตาคุณหนูได้อย่างไรเจ้าค่ะ ? ”
“เจ้าจะรู้ได้อย่างไรว่าฮ่องเต้กำลังคิดอะไรอยู่ ? ” เฟิงหยูเองยกมุมปากของนางและพูดอย่างชั่วร้าย “บางทีมีคนพยายามประจบประแจง และทำดีที่สุดเพื่อประจบท่านย่า!”
“คุณหนูจะบอกว่าเป็นองค์หญิงคังอี้หรือเจ้าคะ ? ”
“รอดู ! ”
ทั้งสองคุยกันจนกระทั่งพวกเขามาถึงลานหน้าบ้าน คนจากเรือนอื่น ๆ ก็รีบเร่งเช่นกัน หลังจากที่ทุกคนมารวมตัวกันแล้ว เฮ่อจงบอกขันที ขันทีจึงเปล่งเสียงของเขาและพูดเสียงดังว่า “ท่านฮูหยินผู้เฒ่าแห่งคฤหาสน์เฟิง หลี่ชิ มารับพระราชโองการ”
ฮูหยินผู้เฒ่าเดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วจากนั้นก็คุกเข่าพูดเสียงดัง “หญิงชราผู้ต่ำต้อยคนนี้รับพระราชโองการเจ้าค่ะ”
หลังจากที่นางคุกเข่า ทุกคนในตระกูลเฟิงก็คุกเข่าลงพร้อมกัน ขันทีก็เปิดพระราชโองการไว้ในมือของเขาและประกาศเสียงดังว่า “ฮูหยินผู้เฒ่าแห่งคฤหาสน์เฟิง หลี่ชิเป็นผู้มีคุณธรรมและมีน้ำใจ ในครั้งนี้เจ้าได้รับพระราชทานตำแหน่งฮูหยินขั้นหนึ่งและได้รับชุดราชสำนัก ประกาศมาให้ทราบทั่วกัน ! ”
รอยยิ้มของฮูหยินผู้เฒ่าเบ่งบานเหมือนดอกไม้ในขณะที่นางตอบด้วยเสียงดังทันที “หญิงชราผู้ต่ำต้อยคนนี้รับพระราชโองการและขอบพระทัยสำหรับพระเมตตาขององค์ฮ่องเต้ขอพระองค์ทรงพระเจริญ” จากนั้นนางยกมือทั้งสองขึ้นเหนือหัวและรับพระราชโองการไว้ในมือ บ่าวรับใช้
