้ ซึ่งเป็นฐานที่มั่นใหญ่ของตระกูลหัวเฉียว
เขาไม่สงสัยเลยว่าหากหัวเฉียวออกคำสั่ง จะสามารถระดมคนได้มากกว่าตอนนี้ถึงสามเท่า ห้าเท่า หรือแม้แต่มากกว่าสิบเท่า
รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง
หากตนเองสามารถบอกชื่อของอีกฝ่ายได้ บางทีหัวเฉียวอาจจะเคยได้ยินมาก่อน
ดังนั้นหลังจากได้ยินคำถามของหัวเฉียว หานชิงอวี่จึงเอียงหัวคิดสักครู่
แต่เขาก็นึกถึงเบาะแสที่พอจะใช้ได้ไม่ออกเลย เพราะตอนที่เจียงอู่โทรมาหาเขาก็พูดไม่ได้แล้ว
เพียงแต่ เขาเหมือนจะได้ยินชื่อหนึ่งอยู่ในเสียงพื้นหลังอย่างเลือนราง
นึกถึงตรงนี้ หานชิงอวี่ จึงเอ่ยชื่อที่ตนได้ยินในเสียงพื้นหลังนั้นออกมาอย่างช้า ๆ
“ฉันได้ยินชื่อหนึ่งตอนคุยโทรศัพท์ก่อนหน้านี้ ดูเหมือนจะชื่อ…”
“คุณชายใหญ่จิน?”
เมื่อได้ยินชื่อนี้ ทั้งหัวเฉียวและคนรอบข้างต่างก็ชะงักไปครู่หนึ่ง
หลังจากนั้น สีหน้าของหัวเฉียวก็เริ่มดูแปลก ๆ ขึ้นมา
เห็นได้ชัดว่า ก่อนหน้านี้หัวเฉียวไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้มากนัก
ท้ายที่สุดแล้ว ในสายตาของเขา เรื่องแบบนี้เป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย แค่ลงโทษนิกหน่อยก็จบได้แล้ว
ตอนนี้เป็นสังคมที่ปกครองด้วยกฎหมาย พวกนักเลงตัวเล็ก ๆ พวกนี้ก็แค่ขู่ให้คนกลัวเท่านั้น
แต่เมื่อได้ยินชื่อของคุณชายใหญ่จิน แม้แต่สีหน้าของหัวเฉียวก็มืดหม่นลง
ในเมืองจินโจวทั้งหมด คนที่กล้าเรียกตัวเองว่าคุณชายใหญ่จินมีอยู่เพียงผู้เดียวเท่านั้น!
เมื่อเห็นว่าสีหน้าของเพื่อนดูไม่ค่อยดีนัก