นางรู้สึกว่ามีหลายครั้งที่น้องรองของนางทำให้นางพูดไม่ออก แต่เฟิงเฉินหยูไม่หดหู่ใจขณะที่นางพูดต่อ “จื่อหรูไปกับท่านพ่อที่พระราชวังด้านหน้า แต่ข้าไม่รู้ว่าเป็นอย่างไร ตอนนี้จื่อหรูเป็นบุตรชายของฮูหยินใหญ่ และยังเป็นศิษย์น้องของฮ่องเต้อีกด้วย เขาควรได้รับการต้อนรับอย่างดีจากฮ่องเต้ ใช่หรือไม่ ? ”
“อ่า” เฟิงหยูเองพยักหน้าอีกครั้ง “เขาดีกว่าเฟิงจื่อเฮาแน่นอน”
เซียงเอ๋อกระตุกแขนเสื้อเฟิงเฉินหยู นางรู้ว่าเฟิงเฉินหยูมีบางสิ่งในใจตั้งแต่นางมาพูดคุยกับเฟิงหยูเอง อย่างไรก็ตามไม่ว่าเจ้านายของนางต้องการจะทำอะไร นางรู้สึกว่านางไม่ควรทำตามแผนต่อไป คุณหนูรองผู้เป็นองค์หญิงแห่งมณฑลผู้นี้เฉียบคมเกินไป คุณหนูใหญ่นั้นไม่สามารถเป็นคู่ต่อสู้ของนางได้เลย
แต่เฟิงเฉินหยูไม่ได้ตระหนักในเรื่องนี้เลย นางขยับมือของนางทำให้มือของเซียงเฮ๋อซึ่งกระตุกแขนเสื้อของนางอยู่หลุดออกไป “ความสามารถทางการแพทย์ของน้องรองนั้นน่าทึ่งมาก เป็นไปได้หรือไม่ที่เจ้าจะช่วยรักษาแผลบนศีรษะของข้าไม่ให้มีแผลเป็น ? ” นางพูดอย่างนี้แล้วมองไปรอบ ๆ นางกำลังมองหาใครบางคนอย่างชัดเจนเฟิงหยูเองเห็นสิ่งนี้และหัวใจของนางเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะเส้นทางนี้ไปที่ตำหนักหยานฟู่ นอกจากบรรดาฮูหยินและคุณหนู คนที่มีแนวโน้มมากที่สุดที่จะปรากฏตัวเป็นคนสำคัญก็คือองค์ชายใหญ่
นับตั้งแต่องค์ชายใหญ่แสดงออกถึงความโปรดปรานที่มีต่อเฟิงเฉินหยู ทั้งสองไม่ได้พบกันเป็นการส