ำแหน่งเป็นอนุนางยังได้รับความโปรดปรานจากใต้เท้าเฟิงจินหยวน สำหรับนาง เสนาบดีเฟิงเป็นที่พึ่งพิงสำหรับนางที่จะลงหลักปักฐาน”
เฟิงหยูเองมองไปที่ฉิงหยูด้วยการชื่นชม จากนั้นกล่าวกับหวงซวนว่า “ฉิงหยูพูดถูกต้อง ไป เมื่อเจ้ากลับมา เจ้าจะได้รับซองแดงของเจ้าเอง”
“พวกเราได้รับด้วยหรือเจ้าคะ ? ” จิตใจของหวงซวนไม่เคยสามารถเก็บข้อมูลมากมายได้ เมื่อได้ยินว่านางจะได้รับซองแดง นางก็ดีใจทันที “คุณหนูให้ม่านซีมาก เป็นไปได้หรือไม่เจ้าคะที่คุณหนูจะให้เรามากกว่านั้น”
เฟิงหยูเองยิ้มและผลักนางออกไป “ไปเร็ว ไม่ว่าอย่างไรเจ้าก็ได้ไม่น้อยกว่าม่านซี”
หวงซวนยิ้มก่อนจากไป ฉิงหยูยืนขึ้นแล้วโค้งคำนับให้เฟิงหยูเอง “คุณหนู บ่าวรับใช้คนนี้ไม่ต้องการซองแดง บ่าวคนนี้ใช้คนนี้ได้รับจากคุณหนูมามากแล้วเจ้าค่ะ และคุณหนูยังต้องใช้เงินอีกมาก ข้าไม่กล้าขอสิ่งอื่นใดเจ้าค่ะ”
เฟิงหยูเองรู้ว่าฉิงหยูเข้าใจมาก และนางรู้ว่าการมอบธุรกิจขนาดใหญ่เช่นนี้ไว้กับผู้หญิงคนนี้เป็นแรงกดดันอย่างมากแต่โชคดีที่ผู้หญิงคนนี้มีความสามารถทางธุรกิจ ยิ่งนางอยู่ภายใต้แรงกดดันมากเท่าไหร่ก็ยิ่งประสบความสำเร็จได้มากเท่านั้น นางยุ่งมากทุกวันแต่นางสนุกกับมัน นอกจากนี้นอกเหนือจากค่าจ้างรายเดือนที่นางให้ฉิงหยูทำงานนอกคฤหาสน์ นางยังให้ผลกำไรเล็กน้อยจากร้านค้าแต่ละแห่งแม้ว่ามันจะไม่สามารถเทียบกับ 1 ใน 10 ส่วนสำหรับสาวใช้ได้ แต่มันก็มีปริมาณมากแล้ว
“ข้าเข้าใจความ
