รู้สึกของเจ้า” เฟิงหยูเองบอกฉิงหยู “จำนวนเงินที่ข้าให้แก่เจ้าคือสิ่งที่เจ้าได้รับ และข้ามีความสุขอย่างยิ่งที่ได้มอบมันให้กับเจ้า วันนี้เป็นวันสิ้นปี สิ่งที่ข้าให้คือซองแดงมันไม่ใช่แค่เจ้า แต่ทุกคนในคฤหาสน์จะได้รับ นั่นเป็นเหตุผลที่เจ้าไม่ควรกังวลมากเกินไป นับจากวันนี้เป็นต้นไปจะมีธุรกิจจะเพิ่มขึ้น มีร้านห้องโถงสมุนไพรที่จะเปิดใหม่ในเสี่ยวโจวและจะเปิดในเมืองอื่นๆ เพิ่ม ข้าจะต้องการให้เจ้าออกนอกสถานที่มากขึ้น ข้ายังไม่ได้ขอบคุณสำหรับการทำงานหนักของเจ้า ดังนั้นเจ้าจะไม่ยอมรับซองแดงของข้าได้อย่างไร”
ใบหน้าของฉิงหยูเปลี่ยนเป็นสีแดงจากสิ่งที่นางพูด แต่นางก็มีความสุขมาก นางเป็นบุตรสาวของพ่อค้าอย่างแท้จริง นางมีความสามารถพิเศษในการทำธุรกิจ และเมื่อนางได้ยินเฟิงหยูเองพูดถึงธุรกิจของนางที่จะเติบโตอย่างต่อเนื่อง หัวใจของนางก็เริ่มที่เต้นเร็ว “ขอบคุณคุณหนูมากเจ้าค่ะ ในเมื่อคุณหนูพูดเช่นนี้ บ่าวรับใช้ผู้นี้จะยอมรับมันเจ้าค่ะ”
“อืม” เฟิงหยูเองพยักหน้าแล้วยืนขึ้น นำกล่องไม้ออกจากตู้“ซองแดงสำหรับพวกเจ้าข้าได้เตรียมไว้แล้ว” เปิดกล่องไม้ซองแดงจำนวนหนึ่งปรากฏขึ้นพร้อมชื่อที่เขียนขึ้น นางดึงซองจดหมายของฉิงหยู และมอบมันให้ฉิงหยู “500 เหรียญเงิน ข้าสามารถดูแลเรื่องของคฤหาสน์ได้อย่างสงบ ขอบคุณที่เจ้าจัดการเรื่องภายนอก ขอบคุณฉิงหยู”
เมื่อได้ยินถึงคำขอบคุณของเฟิงหยูเอง ฉิงหยูก็เริ่มร้องไห้นับตั้งแต่บิดามาร
