รังเกียจ จับบ่าวรับใช้ของนางและกล้าที่จะลงโทษนางอย่างลับ ๆ?
ทันใดนั้นนางก็ลุกขึ้นยืน แต่การเคลื่อนไหวของนางกะทันหันเกินไป นางชนชามที่ตรงหน้าของนาง ทุกคนตกใจมากและต้องการถามนางว่าเกิดอะไรขึ้น แต่พวกเขาเห็นเฟิงเฟินไดมีใบหน้าที่เต็มไปด้วยความโกรธ นางพุ่งตรงไปที่ด้านเฟิงเฉินหยูและยกมือขึ้นตบหน้าเฟินเฉินหยู 2 ครั้ง
ตบ 2 ครั้งนี้ทำให้เฟิงเฉินหยูงง และพวกเขาก็ยังทำหน้างงอยู่ เฟิงเฉินหยูยังไม่ร้องไห้ เพียงแค่จ้องมองเฟิงเฟินไดด้วยความว่างเปล่า ความเจ็บปวดที่อยู่บนใบหน้าของนางก็ไม่สามารถเปรียบเทียบกับความกลัวที่พุ่งขึ้นมาเต็มหัวใจ
ผู้หญิงคนนี้กล้าที่จะตบนางจริง ๆ ? หากต้องการทำมันต่อหน้าฮูหยินผู้เฒ่าและเฟิงจินหยวน นางบ้าไปแล้วหรือ ? แต่เมื่อนางพิจารณาใหม่ นางรู้สึกว่าถึงแม้เฟิงเฟินไดจะหยาบคายแต่นางก็ไม่ควรโง่เขลา ต้องมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นสำหรับการที่นางลงมือทำสิ่งนี้
ใบหน้าของเฉินหยูระบายสีทันทีเนื่องจากดูเหมือนว่านางจะคิดอะไรบางอย่าง นางอดไม่ได้ที่จะเหลียวมองไปที่ยี่หลินและเห็นว่าใบหน้าของนางก็เต็มไปด้วยความสยองขวัญ คนสองคนคิดอย่างชัดเจนในสิ่งเดียวกัน
หลังจากที่ทุกคนในคฤหาสน์เฟิงตกตะลึง เฟิงเฟินไดตบเฟิงเฉินหยู ฮูหยินผู้เฒ่าและเฟิงจินหยวนโกรธมาก แต่ก่อนที่เฟิงจินหยวนจะพูดอะไร เฟิงเฟินไดพูดทันที เมื่อมองไปที่จมูกของเฟิงเฉินหยู นางก็เริ่มสาปแช่ง “นังแพศยา ! เจ้ากล้าที่จะไปหาท่านย่าและพูดอะไรใน
