บังเหียนของเขาและรถม้าแล่นออกจากคฤหาสน์
เฟิงเฉินหยูและยี่หลินนิ่งตกใจด้วยความกลัว หลังจากที่รถม้าเริ่มเคลื่อนที่พวกเขาก็ได้สติขึ้นมาแต่มันก็สายเกินไปแล้วพวกเขาอยู่ในรถม้าและรถม้านั้นก็แล่นออกไปแล้ว
เฟิงเฉินหยูตกใจมากและตะโกนเสียงดัง เมื่อมองตรงไปที่เฟิงหยูเอง นางถามว่า “เจ้ากำลังทำอะไร”
ยี่หลินปกป้องเฟิงเฉินหยูจากด้านข้างขณะที่นางจ้องมองเฟิงหยูเองด้วยความกลัว ในความคิดของนาง คนอย่างเฟิงหยูเองเป็นคนที่นางต้องปฏิบัติด้วยความระมัดระวังแม้ในที่สาธารณะ ตอนนี้พวกเขาอยู่ในรถม้าเดียวกัน มันทำให้หัวใจของนางเต็มไปด้วยความกลัว
เมื่อเห็นใบหน้าทั้งสองที่ดูเหมือนเห็นผี เฟิงหยูเองก็สับสน“พี่ใหญ่ไม่ได้พูดว่ามีหลายสิ่งที่จะพูดคุยหรือ ? อาเองคิดว่าเราจะคุยกันระหว่างทางไปรับน้องชายของเรา เมื่อเราไปถึงจื่อหรูคงมีความสุขมากเมื่อเขาเห็นพี่ใหญ่ไปรับเขาด้วยตัวเอง”
ใบหน้าของเฟิงเฉินหยูซีดเล็กน้อย แต่นางจะพูดเช่นไรดี นางจะคัดค้านวิธีการของเฟิงหยูเองได้อย่างไร พี่สาว 2 คนจะไปรับน้องชายของพวกเขา มีปัญหาตรงไหน ยิ่งกว่านั้นนางยังเป็นคนที่ตามเฟิงหยูเองมา มันเป็นนางที่รั้งตัวเฟิงหยูเองเช่นกัน มีผู้เห็นเหตุการณ์หลายคน ดังนั้นแม้ว่านางต้องการจะตำหนิอีกฝ่าย นางก็ทำไม่ได้
แต่เป้าหมายของนางคือการถ่วงเวลาเฟิงหยูเองให้ออกจากคฤหาสน์ช้า ! ไม่ใช่อยู่ในรถม้าด้วยกัน ตอนนี้…นางจะพูดอะไรดี
เมื่อเห็นว่าเฟิงเฉินหยูไม่ได้ตอบอะไร
