กหยู ข้าจึงได้ยินสิ่งเหล่านี้เป็นธรรมดาเจ้าค่ะ” หวงซวนย้ำเรื่องสุดท้ายก่อนที่จะรีบออกจากเรือนซูหยาตามหลังเฟิงหยูเองไป
เฟิงเฟินไดผู้เคยได้ยินเรื่องทั้งหมดนี้มีความสุขมากจริง ๆ แม้ว่าเฟิงหยูเองไม่ได้บอกว่านางสนมของฮ่องเต้นี้คือใคร แต่จะมีนางสนมของฮ่องเต้สักกี่คนกันที่เสียชีวิตจากการจมน้ำ ?ใครบ้างที่สามารถเดินบนหิมะด้วยเท้าเปล่าได้
นางเข้าใจและมีความสุขมากที่นางสามารถได้ยินข้อมูลนี้ได้อย่างลับ ๆ นางคิดกับตัวเองว่านางจะต้องเรียนรู้วิธีการชงชาจากดอกล่าเหมยแต่ในพริบตานางเห็นเสื้อผ้าที่อาจูถืออยู่ แต่เดิมนางมีความสุขมากกับสีชมพู แต่ตอนนี้นางได้ยินว่านางสนมของฮ่องเต้ชอบสีขาว นางจึงหยิบเสื้อผ้าและรีบไปแลกเปลี่ยนกับเฟิงเฉินหยู
เมื่อเดินไปไกลแล้ว เฟิงหยูเองได้ยินน้องสาวของนางตะโกนที่หลัง และนางอดไม่ได้ที่จะหยักยิ้ม
หลังจากกลับไปที่เรือนตงเซิง นางขนของกำนัลที่เตรียมไว้ทั้งหมดไว้บนรถม้า นำหวงซวนไป นางไปที่คฤหาสน์ต่าง ๆเพื่อมอบของกำนัลเหล่านี้
เมื่อนางกลับมาก็เย็นแล้ว เมื่อนางเข้าไปในคฤหาสน์ นางเห็นเหยาซื่อถือจดหมายและบอกนางอย่างมีความสุข “จื่อหรูจะมาถึงเมืองหลวงในพรุ่งนี้”
แน่นอนว่าเป็นข่าวดีมาก เฟิงหยูเองมองไปที่จดหมาย มันถูกเขียนโดยฉิงหยู ดังนั้นนางจึงเริ่มชื่นชมยินดี
เป็นเรื่องปกติที่นางต้องไปรับเฟิงจื่อหรูเมื่อเขากลับมาที่เมืองหลวง เหยาซื่อต้องการที่จะไปกับนางด้วย แต่นางก็หยุดเหยาซื่อ “ท่าน
