แม่ควรอยู่ในคฤหาสน์เพื่อเตรียมอาหารให้จื่อหรู น้องไปอยู่ที่อื่นนานมากแล้ว เขาคงต้องการกินอาหารฝีมือท่านแม่เป็นแน่” นางเพียงจัดการกับคำขอของเหยาซื่อเท่านั้น
เมื่อนางกลับไปที่ลานหน้าเรือนของนาง นางพูดกับหวงซวน“มีบางอย่างผิดปกติเกี่ยวกับท่านแม่ อาหารของท่านแม่ยังคงต้องได้รับการตรวจสอบ”
หวงซวนก็เริ่มรู้สึกกังวล “คุณหนูคิดอย่างไรเจ้าค่ะ”
เฟิงหยูเองส่ายหน้า “ข้าเป็นห่วงเพราะข้าไม่ได้สังเกตอะไรเลย ครั้งที่แล้วข้าเปลี่ยนยาของท่านแม่ โชคไม่ดี กำลังวังชาของท่านแม่หายไปอย่างลึกลับ เรื่องนี้จะต้องให้ความสนใจมากขึ้น เราจะต้องไม่กระทำด้วยความรีบเร่ง เพื่อให้สามารถดำเนินการภายใต้จมูกของเรา คนผู้นี้น่าจะเป็นปลาตัวใหญ่”
หลังจากคืนวันนี้ ในที่สุดเฟิงจื่อหรูก็เดินทางมาถึงเมืองหลวง
คฤหาสน์เฟิงยังไม่รู้เกี่ยวกับข่าวนี้ ดังนั้นจึงไม่มีการเคลื่อนไหวมากนัก เฟิงหยูเองและหวงซวนกำลังเตรียมที่จะออกจากคฤหาสน์ แต่มีบ่าวใช้คนหนึ่งมารายงาน “คุณหนูใหญ่มาขอพบกับคุณหนูรองเจ้าค่ะ”
“เฟิงเฉินหยู ? ” เฟิงหยูเองตกใจและเริ่มสงสัยว่าทำไมนางถึงมา แต่ไม่ว่าเฟินเฉินหยูจะมาเพื่ออะไร เฟิงหยูเองก็ไม่มีเวลา ดังนั้นนางจึงรีบเดินออกไปและบอกกับบ่าวรับใช้ว่า“บอกให้นางกลับไปก่อน ข้ายุ่งอยู่”
“แต่…” บ่าวรับใช้ไล่ตามนาง “คุณหนูใหญ่ตระกูลเฟิงมาส่งของกำนัลปีใหม่เจ้าค่ะ คุณหนูใหญ่ได้เตรียมไว้สำหรับคุณหนูฮูหยินและนายน้อยด้วยเจ้าค่ะ คุณหนูให
