ะพูดว่า “เสื้อผ้าที่พี่ใหญ่ของเจ้าสวมใส่ทั้งหมดถูกส่งมาจากองค์ชาย ในเมื่อองค์ชายส่งมาให้นั่นหมายความว่าพวกมันจะต้องถูกสวมใส่ โดยไม่คำนึงถึงกฎ…”อย่างที่นางพูดสิ่งนี้ นางมองไปที่เฟิงหยูเองอีกครั้ง “ถ้าองค์ชายรับสั่งให้สวมใส่ คฤหาสน์ของเราจะปฏิเสธได้อย่างไร”
เฟิงหยูเองยิ้ม “ท่านย่าพูดถูกต้องเจ้าค่ะ”เฟิงเฟินไดไตร่ตรองอย่างรวดเร็วแล้วพูดว่า “อ้า! ดูเหมือนว่าข้าจะเข้าใจผิด จากนั้นข้าสามารถสวมใส่ทุกสิ่งที่องค์ชายห้าส่งให้หรือเจ้าค่ะ? ตอนแรกข้ารู้สึกว่ามันจะไม่ดีสำหรับบุตรสาวของอนุอย่างข้าที่จะสวมใส่สิ่งต่าง ๆ ดังนั้นข้าก็มอบให้ท่านย่า เมื่อท่านย่าบอกว่าถ้าได้รับของกำนัลจากองค์ชายเราสามารถสวมใส่พวกมันได้แล้ว เฟินไดจะได้ไม่ต้องเจียมตัวในอนาคต”
ครั้งนี้มีการกล่าวว่ามันเทียบเท่ากัน อีกทางคือการตัดหนึ่งในวิธีการของรายได้ ฮูหยินผู้เฒ่าเป็นทุกข์มาก ! แต่สิ่งที่นางพูดนั้นไม่อาจเรียกคืนมาได้ นางทำได้แค่พยักหน้าอย่างไร้ประโยชน์เพราะสีหน้าเศร้า ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของนางเมื่อมองที่เฟิงเฉินหยูอีกครั้งใบหน้าของนางก็ไม่มีความสุขเหมือนเมื่อก่อน
เฟิงเฉินหยูเกลียดเฟิงเฟินได นางจึงตัดสินใจพูดว่า “ท่านย่าเห็นใจพวกเราพี่น้อง แต่เราไม่สามารถเพิกเฉยต่อกฎของคฤหาสน์เฟิงได้ หากมีการแพร่ข่าวก็จะไม่เป็นผลดีต่อชื่อเสียงของเรา สิ่งที่ข้าไม่สามารถสวมใส่ได้ถูกเข้าใจผิดโดยข้า น้องสี่ เจ้าต้องไม่เรียนรู้ที่จะทำสิ่งเลวร้าย
