างก่อนทำสิ่งนี้ นางรู้สึกว่านางเสียหน้า
“ความช่วยเหลือนี้ข้ากลัวว่าข้าจะไม่สามารถช่วยอนุฮันได้”ท่านเย่วโอบกอดนางด้วยความเสียใจ อย่างไรก็ตามเขาสอบถามเรื่องนี้ด้วยความกังวล “ท่านไม่สบายหรือ ? อากาศหนาวในฤดูหนาวอาจทำให้ท่านไม่สบาย ? ” พูดอย่างนี้เขาไปแล้วจับแขนเสื้อฮันชิแล้วส่ายหัว “เสื้อผ้าของท่านบางมากและที่นี่มันค่อนข้างไกลจากเรือนของท่าน ทำไมไม่ใส่ชุดที่หนากว่านี้หน่อย ? ”
อาจูรู้สึกว่าท่านเยว่เกินขอบเขต ดังนั้นนางจึงจ้องมองเขาอย่างไม่สุภาพ ในขณะที่ถอนสายตานางก็พบว่าฮันชิไม่ตอบสนองต่อการกระทำของเขาในทางลบ ไม่เพียงแต่นางจะไม่ตอบสนองเชิงลบแล้วดูเหมือนว่านางจะสนุกกับพวกเขาใบหน้าของนางเปลี่ยนเป็นสีแดงในขณะที่มองเขานางพูดเบาๆ ว่า “เจ้ารู้วิธีที่จะทำให้คนอื่นหลงใหล”
ใจของอาจูแน่นขึ้นขณะที่นางก้มศีรษะลง คำสาปแช่งที่นางมีต่อท่านเยว่นั้นถูกกลืนลงไป
“ผู้หญิงมีความหมายที่จะได้รับความรัก” ท่านเยว่เริ่มพูดอีกครั้งโชคดีที่ฮันชิยังมีความรู้สึกอ่อนไหวและรู้ว่านางต้องทำอะไรภายใต้สายตาของเขา นางพยายามทำใจให้หนักแน่นอย่างยากลำบาก และถามว่า “เจ้าช่วยหาวิธีช่วยข้าได้หรือไม่ ?ข้าต้องการหมอจริง ๆ ”
ท่านเยว่ไตร่ตรองเล็กน้อย และพูดว่า “ไม่ใช่ว่ามันไม่มีทางเกี่ยวกับเรื่องนี้ข้ามีเหตุผลที่จะต้องขนของอีกหลายอย่าง เราจะดูว่าคฤหาสน์เฟิงจะยินยอมให้นำคนมาช่วยยกสิ่งของออกไปหรือไม่”
“นี่เป็นความคิดที่ดี ! ” ฮันชิเ
