ไล่ออกไปได้ นางอายุเพียง 10 ปี หากนางถูกไล่ออกไปจากคฤหาสน์อีกครั้ง ชีวิตของนางก็จะถูกทำลายอย่างแท้จริง
มือของฮูหยินผู้เฒ่าสั่นขณะที่นางชี้ไปที่นาง นี่คือหลานสาวที่นางไม่อยากเห็นหน้ามากที่สุด นางมักจะรู้สึกว่าบุคลิกของเฟิงเฟินไดคล้ายกับเฉินซื่อมาก ในหัวของเฟิงเฟินไดมีแต่เรื่องไม่ดีอยู่เต็มไปหมด แต่นางก็ไม่สามารถส่งเฟิงเฟินไดไปอยู่ชานเมืองได้ หลังจากที่เด็กหลายคนในคฤหาสน์นี้ประสบเภทภัยต่าง ๆ บุตรชายคนโตเสียชีวิตแล้ว บุตรสาวคนโตก็เสียความบริสุทธิ์ไป ดังนั้นเด็กสาวที่เหลือมีค่ามาก พวกเขาไม่สามารถทำให้ตัวเองเสื่อมเสียได้อีกแล้ว
เมื่อนึกถึงเรื่องนี้นางรู้สึกอีกครั้งว่ามีบางสิ่งแปลกๆ ที่เรือนตงเซิง นางกังวลมากขึ้น
“ข้ามีแผนบางอย่างสำหรับเรื่องนั้น พวกเจ้ากลับไปได้แล้ว”ในที่สุดฮูหยินผู้เฒ่าก็พูดออกไปพร้อมกับให้คำตอบกับเฟิงเฟินไดด้วย
เมื่อได้ยินเรื่องนี้ฮันชิและเฟิงเฟินไดก็หยุดพูดเรื่องนี้ ทั้งคู่คำนับจากนั้นก็เดินออกไป เฟิงเฉินหยูยืนขึ้นและคำนับฮูหยินผู้เฒ่า อย่างไรก็ตามนางกล่าวว่า “เฉินหยูเชื่อมั่นว่าน้องรองจะไม่ทำสิ่งใดที่ไม่เหมาะสมอย่างแน่นอน แต่ท่านย่าจะต้องสอบสวนโปรดระวังให้มากขึ้น ท้ายที่สุดชื่อเสียงของน้องรองก็มีความสำคัญ แม้ว่าจะอยู่ในคฤหาสน์ของเราก็เป็นการดีที่สุดที่จะไม่ยอมให้สิ่งต่าง ๆ รั่วไหลออกไป”
มันหายากสำหรับเฟิงเฉินหยูที่จะพูดถึงเฟิงหยูเองแบบนี้นอกจากนี้นางดูเหมือนจะจริงใจ
