รับการยืนยันจากปากหลานรักด้วยตนเองจะเป็นการแน่นอนกว่า
หากถามว่าตอนนี้ตระกูลซีเชื่อหมดใจหรือยังว่าเปั่ยซานหลงคือบุตรชายคนกลางของตนเองที่หายตัวไปพร้อมกับองค์หญิงจ้าวในตอนนั้น คงตอบได้ยากจวนที่ถูกปรับปรุง ข้าวของเครื่องใช้ในเรือนถูกเปลี่ยนใหม่ทั้งหมด ไม่นับรวมทรัพย์สมบัติที่ถูกแบ่งเป็นสามส่วนก่อนหน้านี้แล้วนั้น คงยากจะปักใจเชื่อจริงๆ
มิเพียงเท่านั้น ขบวนต้อนรับที่ตาปกติแล้วจะต้องรอต้อนรับกับเรือนหรือต้อนรับที่จวน กลายเป็นว่า นายท่านซีได้สั่งให้พ่อบ้านจัดการเดินทางไปยังเมืองที่บุตรชายที่หายสาบสูญของตนเองอยู่ ทันทีที่หลานชายมาถึง ยากจะเชื่อจริงๆ
“ข้ามิทราบขอรับ ข้าก็อยู่เมืองหลวงกับท่านพ่อนะขอรับ” เหลือเชื่อกับท่านจริงๆ เชียวท่านพ่อ อยากไปหาเขาก็ไปสิขอรับ มามัวรั้งรออันใดกัน
“เจ้า เจ้า ไปให้พ้นหน้าข้าเสีย น่ารำคาญเสียจริง”นายท่านซีอดจะอายมิได้ ที่ถูกบุตรชายตัวดีรู้ทัน จึงทำท่าทีโกรธเกรี้ยวและไล่บุตรชายออกมาทันที
ฮูหยินผู้เฒ่าที่นั่งชมงิ้วอยู่ด้านข้างมาตลอดอดมิได้ที่จะหัวเราะออกมา เมื่อเห็นว่าสามีตนเองทำท่าทีโมโหเช่นนั้น จึงอดที่จะห้ามออกไปมิได้
“โถ่ท่านพี่เจ้าค่ะ ใจเย็นๆ เถิด หลานคงกำลังเร่งจัดการงานฝังนั้นอยู่กระมัง” ฮูหยินผู้เฒ่าเอ่ยปลอบออกมาพร้อมกับลูบแขนสามีตนเบาๆ เพื่อให้อารมณ์ดีขึ้น
“โธ่ ฮูหยิน เจ้าจะเข้าข้างเจ้าพวกตัวดีทำไม” หึบิดาก็ตัวดี หลานข้ามันก็ตัวดี ตัวดี ตัวดีกันไปเสียหม
