้นั้นทั้ง ตงหลิน ซานหลงและเปั่ยจินก็ออกมารอต้อนรับด้านนอกแล้ว ส่วน เปั่ยฮูหยินและหลินเหมยนั้น ขอเตรียมการรับรองอยู่ด้านใน
“คารวะเถ้าแก่หลิงขอรับ” ซานหลงที่ตอนนี้ได้รับบทบาทจากบุตรสาวตนเองให้เป็นเจ้าของกิจการเอ่ยขึ้นมา
“ดีๆ ข้าขอให้พวกกิจการของพวกเจ้ามีแต่ความเจริญรุ่งเรื่อง แล้วก็นี่ของขวัญเล็กๆ น้อยๆ จากข้าให้แก่เจ้า” เถ้าแก่หลิงที่เดินเข้ามาแล้ว ยื่นของขวัญแด่ซานหลง จากนั้นจึงอวยพรแก่ซานหลงพร้อมกับเดินไปหาเปั่ยจินหลานสาวบุญธรรมของตนเอง
“ขอบพระคุณท่านมากขอรับ เช่นนั้นเชิญท่านเข้ามานั่งในห้องรับรองก่อนเถิด” ซานหลงเอ่ยออกมา
“อืม มิต้องเกรงใจข้าหรอก เราคนกันเอง ไปต้อนรับคนอื่นเถิดอาซาน” เถ้าแก่หลิงที่เห็นว่าซานหลงเกรงอกเกรงใจตนเองมากเสียเหลือเกิน จึงเอ่ยออกมา
“ขอรับท่านพ่อบุญธรรม” ซานหลงรับคำ
หลังจากนั้นไม่นานขบวนของคุณชายกู้ซื่อหมิงจากโรงประมูลเซียงจ้าวก็เดินทางมาถึงพร้อมด้วยสองพี่น้องที่มาจากเมืองหลวงเดินเคียงข้างกายมา
“คารวะนายท่านซานหลงขอรับ นี่เป็นของขวัญยินดีสำหรับกิจการของท่านขอรับ” คุณชายกู้ซื่อหมิงเอ่ยออกอมาา เมื่อเดินมาถึงตัวซานหลง
“ขอบพระคุณที่มาเป็นเกียรติให้ข้าเช่นกันขอรับเอ่ออแล้ว…” สายตาซานหลงเหลือบมองไปยังด้านหลังของกู้ซื่อหมิง
“อ่อ สองคนด้านหลังคือลูกพี่ลูกน้องของข้าขอรับมาจากเมืองหลวงเพื่อร่วมประมูลของ ด้านซายคืออู่หมิง และด้านขวาคืออูหลิงขอรับ” กู้ซื่อหมิงที่เห็นว่
