ิ ถึงจะต่อกรกับเจ้าคนหน้าตายผู้นั้นได้ ฮ่าๆ
ท่านลำบากแล้วล่ะ จวินเทียนหลง ฮ่าๆ
“ท่านปูั่ ข้ามิได้เจ้าเล่ห์เจ้าค่ะ เค้าเรียกว่าหัวการค้าอิอิ” ข้าเปล่าสักหน่อย
“เหอะ เอาเถิด เช่นนั้นข้าจะไปกับพวกเจ้าด้วย ไปกันเถิด” เช่นนั้นถือโอกาสไปเยี่ยมเจ้าหนูกู้เสียด้วยดีกว่า
“ท่านปูั่ เกรงใจเหลือเกินเจ้าค่ะ เช่นไรนั่งรถม้าของท่านไปดีหรือไม่ อิอิ” เปั่ยจินเสนออกมา
“หืมมม เจ้าเด็กปลิ้นปล้อน ฮ่าๆ ไปๆ เดี๋ยวจะสายเสียก่อน” หันไปมองใบหน้าเว้าวอนนั้นแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจออกมาในความเจ้าเล่ห์แสนซนของเด็กน้อยตรงหน้า
หลังจากนั้นคนทั้งหมด ต่างก็เดินทางมาถึงโรงประมูลที่กู้หมิงซื่อกำลังทำงานอยู่ เรียกว่าทำงานก็คงจะผิดไปเสียหน่อย เรียกว่ากำลังรับมือกับสองพี่น้องตัวปั่วนจะถูกต้องยิ่งกว่า
หันซ้ายก็คนพี่ หันขวาก็คนน้อง วุ่นวายเสียดีจริง ที่อื่นก็มีใยไม่ไปหางานทำกัน
เมื่อทั้งหมดเดินเข้ามาในโรงประมูลก็ได้มีผู้ดูแลเดินเข้ามาทันที
“คารวะเถ้าแก่หลิงขอรับ คารวะนายท่านทุกท่านมิทราบว่ามีอันใดหรือไม่ขอรับ” ผู้ดูแลรีบถามออกไปทันที เมื่อเห็นว่านอกจากจะมีเถ้าแก่หลิงแล้วยังมีนายท่านตระกูลเปั่ยอีกด้วย
“มี ข้าต้องการพบคุณชายกู้ เจ้าไปบอกหน่อยเถิด”เถ้าแก่หลิงเอ่ยออกไป
“ได้ขอรับ เช่นนั้นเชิญท่านไปรอที่ห้องรับรองก่อนได้เลยขอรับ” จากนั้นผู้ดูแลจึงนำคนทัง้หมดไปยังห้องรับรองห้องประจำที่เคยรับรองเสมอมา โดยมิต้องให้ผู้ใดบอกกล่าว
“อืมม ไ
