คำถามอันใดจากผู้คน”
“จริงสิ ทำไมข้าคิดมิได้กัน อืออ มาให้ข้ากอดหน่อยจินหลง” นางอยากกอดจินหลงและเจี่ยฉงเสียจริงๆ
“เพราะอันใดนะหรือ อยากรู้หรือไม่ ข้าจะบอกเจ้า” เหอะ อย่ามาทำสายตาซาบซึ้งใส่ข้ายัยเด็กอัปลักษณ์
“ไม่ดีกว่า สายตาของเจ้ามันคล้ายจะบอกข้ามาหมดแล้ว เจ้ากระต่ายเจ้าเล่ห์ หึ” หึยย นางอยากจะเข้าโหมดซึ้งเสียหน่อย แต่จินหลงดันรู้ทันเสียก่อน เห่ออ
“คิดว่าเจ้าอยากรู้เสียอีก ฮ่าๆ” ปราชดข้าได้คงดีขึ้นแล้วใช่หรือไม่เด็กน้อย ไม่ว่าอย่างไรพวกข้าก็จะอยู่เคียงข้างเจ้าไปเรื่อยๆ นั้นแหละ จนกว่าทุกสิ่งจะเหมาะสม
เช้าวันถัดมา เปั่ยจินตัดสินใจที่จะเอ่ยย้ำกับคนในครอบครัวอีกรอบถึงเรื่องที่จะดำเนินการ แผนการขั้นต่อไปของนาง เพื่อเสริมกำลังให้กับครอบครัวนาง
“ทุกคนเจ้าค่ะ ข้าคิดว่าอีกหนึ่งสัปดาห์ข้างหน้า ข้าจะเปิดสำนักคุ้มภัยเจ้าค่ะ”
“หืม ทุกอย่างเรียบร้อยแล้วใช่หรือไม่จินเออร์”ท่านตาถามออกมา เมื่อได้ยินหลานสาวของตนเอ่ยเรื่องนี้ออกมา
“เจ้าค่ะ ตอนนี้ทั้งสถานที่และคนงาน ข้าเตรียมพร้อมไว้หมดแล้วเจ้าค่ะ เหลือแค่การทำพิธีเปิดร้าน จึงอยากถามท่านตาว่า ต้องเพิ่มเติมอันใดหรือไม่”
“อืม เช่นนั้นจินเออร์อยากเชิญใครมาเปิดสำนักให้เจ้าล่ะ หืม” ท่านตาเอ่ยถามเรื่องที่คาดว่าสำคัญพอๆกับการเปิดร้านออกมา ยิ่งคนที่มาเปิดร้านยิ่งใหญ่และมีอำนาจมากเพียงใด ยิ่งเป็นสิ่งที่แสดงให้คนที่อยู่ฝั่ายตรงข้ามรับรู้ว่า หากต้องการมีปัญหา
