“จ้าวหลินเหมย องค์หญิงที่ถือกำเนิดมาพร้อมกับคำทำนายนะหรือ” นี่นางยังมีชีวิตอยู่อีกหรือ…
“อืม พระขนิษฐาของฮองเต้ที่หายไปจากการก่อกบฏ” องค์ชายห้าเอ่ยออกมาถึงฐานะของคนที่อีกฝั่ายกำลังพูดถึงอย่างย้ำเตือนอีกครั้ง
“มิใช่ว่า…หายไปหลายสิบปีแล้ว” ที่ข้าจำได้หลังจากเกิดเหตุการณ์ก่อกบฏ ทุกคนใกล้ตัวองค์หญิงล้วนโดนกวาดล้างไปจนสิ้น ไม่เว้นแม้แต่ท่านอาซีที่หายตัวไปเช่นกันจากการตามอารักขานาง แล้วเช่นนี้จะให้ข้าเชื่อเจ้าได้เช่นไรว่าองค์หญิงยังมีชีวิตอยู่อาหมิง
“หืม ตอนแรกก็เป็นเช่นนั้น เพียงแต่เมื่อไม่นานมานี้ ครั้งก่อนที่ข้ามาทำภารกิจที่นี่ ได้พบเจอกับใครบางคนที่คุ้นหน้าและข้าคลับคล้ายคลับคราว่าเหมือนกับ…องค์รักษ์ซี” องค์ชายห้าพยายามเล่าเหตุการณ์ที่ผ่านมาให้คนที่กำลังนั่งเหม่อไปกับประโยคก่อนหน้าได้ฟังอย่างใจเย็น
“ท่านอาซี…” กู้หมิงซื่อเอ่ยออกมาเสียงเบา อย่างพยายามตามหาเสียงของตนเอง ในความคิดของเขานั้นท่านอาน้องชายของพ่อของเค้าคนนี้ เปรียบเสมือนวีรบุรุษในดวงใจของเขา
ไม่ใช่เพียงแต่เขาเท่านั้นที่มองท่านอาอย่างวีรบุรุษแต่ยังมีบุตรชายของท่านอาผู้นั้น เด็กคนนั้น…ที่หายไปจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แม้ครอบครัวเค้าจะพยายามตามหาคนเหล่านั้นแค่ไหน แต่สุดท้ายก็คว้าน้ำดหลวไปเสียทุกที
จนเวลาผ่านมาเนิ่นนาน ครอบครัวของพวกเขาจึงได้ถอดใจไปแล้ว และปล่อยให้เป็นไปตามลิขิตสวรรรค์ใครจะไปคิดกันละว่า วันนี้สวรรค์จะลิขิตให้พวก
