ขยงกันมาหาข้า”ไม่พุดเปล่าเถ้าแก่หลิงก็เดินไปหาเปั่ยจินพร้อมกับจับจูงมือหลานสาวเดินเข้าห้องรับรอง
“หืม ให้หลานรักเจ้าพูดเองเถิด” ตงหลินเอ่ยออกมาพลางหยิบชาจิบไปด้วย
“แหะๆ เช่นนั้นท่านปูั่หลิงเจ้าค่ะ ท่านได้ข่าวว่าจะมีสำนักคุ้มภัยเปิดใหม่หรือไม่” พูดไปทำใบหน้าออดอ้อนไปด้วย
“หืม ปูั่ได้ยินมานะจินเออร์ กำลังจะไปสืบหาตัวของเจ้าของอยู่เช่นเดียวกัน หรือมีอันใดเกิดขึ้นกับพวกเจ้า”
“คือว่า…”
“หรือสำนักนั้นทำอันใดเจ้ากันจินเออร์บอกปูั่มาได้เลย”
“เปล่าเจ้าค่ะ”
“เจ้าฟังหลานข้าพูดก่อนเถิด” ตงหลินที่เห็นว่าหากไม่ขัดเสียแต่ตอนนี้ คงจะอีกนานกว่าจะได้เข้าใจกัน“ฮ่าๆ ข้าขอโทษที ข้าเป็นห่วงเจ้าตัวน้อยนี่มากไปหน่อย เช่นนั้นมีอันใดกันจินเออร์”
