้งหันไปขยิบตาเบาๆ ให้กับท่านตาท่านยาย
“เจ้าเด็กคนนี้ แม่คงต้องจับเจ้าเข้าเรียนเรื่องความเป็นกุลสตรีเสียแล้วกระมัง คำพูดคำจาและการกระทำนับวันจะแก่นแก้วเสียจริง” บุตรสาวของข้าเติบโตไวเสียแล้ว
“ฮ่าๆ ท่านแม่เจ้าขา ลูกรักท่านแม่นะเจ้าค่ะ” ไม่พูดเปล่า ยังลุกไปกอดมารดาพร้อมกับซุกอกมารดาอย่างอ้อนๆ
“หึ เจ้านี่หนา”
“เช่นนั้นพรุ่งนี้เราเข้าเมืองกันเถิด นำจดหมายเชิญไปให้แก่คุณชายกู้และเถ้าแก่หลิงเสียด้วย อีกทั้งยังถือโอกาสตรวจสอบกิจการเสียด้วยกันทีเดียว”
“เจ้าค่ะท่านตา”
เช้าวันใหม่ ตระกูลเปั่ยต่างแยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตนเอง เปั่ยจินและคนที่เหลือต่างเดินทางเข้าเมืองเพื่อนำจดหมายเชิญให้แก่คุณชายกู้และเถ้าแก่หลิง
“ท่านตาเจ้าค่ะ เราจะไปที่ใดกันก่อนดี” อืม ที่ไหนก่อนดีนะ
“อืม ไปหาเถ้าแก่หลิงก่อนดีกว่า”“เจ้าค่ะ” เดินตามผู้ใหญ่ แมวไม่กัด หึหึ
หลังจากนั้นสองตาหลานและอีกหนึ่งบิดาของหลาน ก็ได้พากันเดินเข้าไปยังร้านขายสมุนไพรของ คนที่มีศักดิ์เป็นบิดาบุญธรรมของซานหลงบิดาของจินเออร์นั้นเอง
ในระหว่างนั้น โชคดีที่ตอนนี้เถ้าแก่หลิงได้ออกมาเดินดูหน้าร้านด้วยตนเอง จึงเจอกันพอดิบพอดี
“คารวะท่านปูั่หลิงเจ้าค่ะ”เปั่ยจินเอ่ยพร้อมกับคารวะท่านปูั่บุญธรรมของตนเองอย่างเต็มพิธี ราวกับว่าจะแสดงให้คนตรงหน้าได้รับรู้ว่าตนเองมีเรื่องให้ช่วย
“โถ่ หลานรัก มาได้อย่างไรกัน หืม เชิญๆ ว่าแต่วันนี้พวกเจ้ามีอันใดกันหรือ ถึงได้ยกโ
