ั่ยจินจึงทำท่ากอดออกและเอ่ยแง่งอนออกไป พร้อมกับหันหน้าไปอีกทาง“ฮ่าๆ ถ้าท่านไม่รีบ ก็วางสมุนไพรไว้ขอรับ ไว้ข้าละมือจากโอสถ เมื่อใดแล้วจะปรุงให้ท่านเอง” หยางคงที่แหย่เด็กน้อยตรงหน้าจนพอใจแล้วจึงยอมละมือและหันกลับมา
“เอ๊ะ เจ้ากวนข้านักนะ ไม่ต้องข้าปรุงเอง ข้ารีบ”เปั่ยจินที่รู้ว่าอีกฝั่ายกำลังตั้งใจปรุงโอสถอยู่นั้น เพราะในครั้งนี้อีกฝั่ายตั้งใจจะปรุงให้มีได้ระดับขั้นเทวะเต็มสิบส่วนเสียที
“ฮ่าๆ ขอรับๆ ว่าแต่ราคาเท่าไหร่หรือ”
“อืม เม็ดละหมื่นตำลึง หึ” เปั่ยจินเอ่ยออกไปโดยในน้ำเสียงแฝงไปด้วยความเอาชนะคนตรงหน้า“โถ่ ของข้านะเม็ดละ หนึ่งหมื่นห้าพันตำลึงเชียวนะขอรับ” หลังจากเอ่ยจบ หยางคงจึงหันไปดูปฏิกิริยาของเด็กน้อยตรงหน้า ปรากฏว่าในตอนนี้นั้นแววตาได้เปลี่ยนแปลงไปแล้ว กลายเป็นเด็กสาวหิวเงินเสียอย่างนั้น
“ดีๆ เช่นนั้นข้าไม่กวนเจ้าแล้วปรุงไปเถิด เอาหลายๆ เม็ดนะ ข้าจะได้มีเงินเยอะๆ อิอิ” ทำท่าผลักมือมาทางหยางคงกับกับรอยยิ้มแบบยินดีปรีดาเสียเต็มที่ เหมือนมีเงินมากองอยู่ตรงหน้าเสียกระนั้น
“คุณหนู….ดวงตาของท่านจะกลายเป็นสีทองแล้วขอรับ”
ผลจากการที่นางได้ปลดผนึกพลังในกายของหยางคงบวกกับการฝึกฝน และรับโอสถต่างๆ จากนาง หยางคงได้เปลี่ยนไปคล้ายบุคคลที่มีอายุสิบแปดหนาว อีกทั้งยังมีบุคคลิกความเจ้าเล่ห์แบบฉบับคุณชายเจ้าสำราญนั้นอีก เรียกได้ว่าทุกวันนี้ บันไดร้านของนางไม่แห้งเสียที หึ
“พี่หยางเจ้าค่ะ วันนี้ข
