“หึ เช่นนั้นพวกเจ้าก็ส่งของทั้งหมดมา” หัวหน้าโจรเอ่ยเสียงดังพร้อมกับชี้กระบี่มาด้านหน้าซานหลง
“หืม ทำไมข้าต้องส่งให้พวกเจ้าด้วยล่ะ” ซานหลงที่ได้ยินดังนั้นจึงถามกลับไปด้วยน้ำเสียงชวนสงสัยและกวนอารมณ์ฝังตรงข้าม
“ปากดีนัก จัดการเลยมั้ยหัวหน้า” หนึ่งในลูกน้องโจรที่โดนซานหลงยั่วโมโห ทำท่าจะเข้ามา
“ยังก่อน ข้าอยากจะรู้นักว่ามันจะใจเย็นไปได้ถึงเมื่อใด พวกเจ้าไปจับบุตรสาวมันลงมา”“ขอรับหัวหน้า” หลังจากนั้นลูกน้องคนเดิมที่ทำท่าจะเข้าไปทำร้ายซานหลงก็ได้อาสาเข้าไปจับตัวจินเออร์ทันที
เพียงแต่ยังไม่ทันจะได้ก้าวเดินเข้ามา ชิ้นส่วนของร่างกายมนุษย์กลับลอยออกไปต่อหน้าสมาชิกที่กำลังตามหลังพวกมันทันที แม้แต่เสียงกรีดร้องยังไม่สามารถทำได้
“ถอยออกมาแกทำอะไรกับลูกน้องข้า พวกเราจัดการมันซะ” หัวหน้าโจรที่ ลูกน้องโดนฆ่าต่อหน้าทั้งๆที่ยังไม่ได้ทำอันใดเลยถึงกับหน้าขึ้นสีเลือดทันที
“เฮ้ จัดการพวกมันให้หมด”“ชึก เคร้ง เคร้ง ชึก”
เสียงกระบี่ฟาดฟันกันด้านนอก ยังคงดังอย่างต่อเนื่อง ทว่าช่วงที่กำลังต่อสู้นั้นหลงซานได้โดนลอบทำร้ายจากด้านหลัง เพียงแต่เปั่ยจินที่กำลังนั่งดูสถานการณ์อยู่นั้นได้ใช้พลังของตนเองช่วยเอาไว้ได้ทันท่วงที ทำให้หลงซานไม่เกิดบาดแผลใดๆ
“อั่ก ก ….”
“ฟืว เคร้ง สวบ”
หลังจากที่หัวหน้าโจรสั่งลุย เหล่าลูกน้องต่างกรูกันเข้าไปทำร้ายซานหลงและคนในรถ เปั่ยจินที่กำลังนั่งฟังสถานการณ์อยู่ตลอดเวลาพร้อมกับท่าน
