ตาในรถม้า เมื่อเห็นว่าซานหลงกำลังสนุกที่ได้แสดงวิชานั้นจึงนั่งรออย่างเงียบๆ พร้อมกับชวนท่านตาสนทนาไปด้วยพลางๆ เพื่อรอสถานการณ์สงบลง
“พะ…พวกเจ้า มีพลังปราณ”
“อืม ข้าจำเป็นต้องบอกพวกเจ้าด้วยงั้นหรือ”
“เจ้า พวกเราถอย พวกมันมิใช่คนธรรมดา”
“อ๊ากกกก”
“คิดว่าจะหนีไปได้ง่ายๆ เช่นนั้นหรือ” หลงซานจัดการแช่แข็งคนที่กำลังวิ่งหนีไปด้วยธาตุน้ำแข็งของตนเอง จากนั้นจึงตวัดกระบี่ทันทีเพื่อจัดการโจรเหล่านั้น
“ฉึก”
“ตุบ”
เมื่อเสียงภายนอกเงียบลงแล้ว ซานหลงจึงกลับมานั่งที่รถม้าเช่นเดิม ส่วนศพก็ได้ใช้โอสถสลายร่างที่จินเออร์บุตรสาวให้ไว้ติดตัวพร้อมกับโอสถอื่นๆ จัดการไปในทันที
“เรียบร้อยแล้วหรือเจ้าค่ะท่านพ่อ”
“อืม พ่อว่าตอนนี้พ่อพัฒนาฝีมือมากขึ้นเชียวล่ะจินเออร์”
“ฮ่าๆ เจ้าคนหลงตัวเอง”
“ท่านตาละก็ แต่ท่านพ่อเก่งกาจมากกว่าเดิมนะเจ้าค่ะ ว่าแต่ท่านพ่อได้รับบาดเจ็บส่วนใดหรือไม่เจ้าค่ะ”
“อืม พ่อยังไม่ทันได้ทำอันใดเลยจินเออร์เพียงแค่ลองตวัดกระบี่ลงไปพร้อมพลังปราณ พวกโจรก็สิ้นท่าเสียแล้ว”“อืมม ดีแล้วๆ แล้วมีคนรอดไปได้หรือไม่อาซาน”
“มีหัวหน้าพวกมันขอรับที่รอดไปได้ เพียงแต่ก็น่าจะบาดเจ็บสาหัสพอสมควร หากมิได้รับการรักษาภายในสามชัวยามข้าว่าคงมิรอดขอรับ”
“เช่นนั้นก็ปล่อยไปเถิด อีกอย่างเรายังไม่รู้ว่าพวกใดกันที่ส่งมันมา”
“พวกมันพูดถึงเรื่องใดบ้างหรือเจ้าค่ะท่านพ่อ”
“อืม มีเพียงบอกให้เราส่งของทั้งหมดไป ไม่แน่ว่าสิ่งใดบ
