“อืม เช่นนั้นข้าขอเลือกไปทีละกลุ่มนะเจ้าค่ะ”
หลังจากนั้นเปั่ยจินก็ได้เลือกทาสชายจำนวนทั้งสิ้นหนึ่งร้อยคนจากทั้งหมดห้าร้อยคน เมื่อเลือกเสร็จแล้วนางจึงให้ทั้งหมดมายืนเรียงคันและเพื่อที่จะพูดคุยเงื่อนไขกันก่อนที่จะตกลงซื้อขาย เพราะหากไม่มีใจภักดีแล้วละก็ นางก็ไม่รู้ว่าจะซื้อตัวไปทำสิ่งใดเช่นกัน
“สวัสดีทุกคนเจ้าค่ะ ด้านหลังข้าคือนายท่านเปั่ยและข้าเปั่ยจิน ตอนนี้ข้าได้เลือกพวกท่านแล้ว เพียงแต่ว่าข้าอยากถามความสมัครใจของพวกท่านเช่นกัน ว่ายินดีที่จะไปทำงานกับข้าาหรือไม่”
เหล่าทาสชายที่ไดด้ยินเช่นนั้นต่างก็เงยหน้าขึ้นมามองตาหลานคู่นี้ ด้วยความสงสัยที่ว่าพวกเขาเป็นทาสมีสิทธิ์ที่จะไม่ยินยอมหรือเลือกได้ด้วยหรือ
“ข้า มีสิทธิ์ตัดสินใจหรือขอรับ” ชายคนหนึ่งที่รวบรวมความกล้าพูดออกมา จากนั้นจึงก้มหัวลงกับพื้นแทบจะทันทีที่ถามเสร็จ
“ท่านเงยหน้าขึ้นเถิดเจ้าค่ะ กับคนอื่นข้าไม่ทราบแต่หากกับข้าท่านสามารถเลือกได้ แม้พวกท่านจะเป็นทาสก็ตาม แต่หากเข้าไปเป็นคนของข้า ทุกคนคือมนุษย์เจ้าค่ะ หากพวกท่านไม่ยินยอม ไม่ภักดีในตัวข้า แล้วจะมีประโยชน์อันใดเล่าที่ข้าจะซื้อพวกท่านไป”
จินเออร์เอ่ยออกไปด้วยความจริงใจและแน่วแน่ส่งผลให้ในยามนี้ใบหน้าและดวงตาของจินเออร์ แลดูแข็งแกร่งและอ่อนใยนไปในตัว บวกกับกระแสพลังรอบกายที่ปลดปล่อยออกมา ทำให้เหล่าทาสที่เข้ามาต่างมีความรู้สึกสบายกายและสบายใจ นอกจากนี้จินหลงยังปล่อยพลังที่ช่วย
