มารถทำอันตรายใดๆ ได้แล้วล่ะ” เจี่ยฉงตอบออกมาตามความจริง ที่ตอนนี้ตนเองสัมผัสได้ว่าระดับพลังของแต่ละคนพัฒนาไปมากกว่าเดิมหลายเท่าตัว“เช่นนั้นก็ดี เพราะข้าต้องการพาทุกคนออกไปเผชิญโลกภายนอกแล้วล่ะ” หลังจากนั้นจินเออร์จึงนำทุกคนออกมาสู่โลกภายนอก สถานที่ที่ออกมาปรากฏก็คือบ้านของพวกเขานั้นเอง“นายท่านยินดีด้วยขอรับ” อวี้จิงเอ่ยออกมาคนแรก เมื่อเห็นนายท่านทั้ง สี่คนที่กลับออกมาแล้วตามมาด้วยคนอื่นๆ ในตระกูลซู ที่ต่างก็วางงานที่ทำและมารวมตัวกันที่โถงของบ้าน เพื่อต้อนรับการกลับมาของนายท่านทุกคน“ขอบใจเจ้ามาก ที่คอยดูแลจินเออร์และบ้านของข้าตลอดเวลาที่ผ่านมา” เปั่ยตงหลินเป็นฝั่ายเอ่ยออกมา“มิเป็นไรขอรับนายท่าน ข้าเป็นเพียงข้ารับใช้สมควรแล้วที่จะกระทำ” ซูเหลียงอี้หรือพ่อบ้านซูเอ่ยออกมาพร้อมกับโน้มตัวลงมาเล็กน้อย“ค…คุณหนู สบายดีนะขอรับ”“แน่นอนสิ เจ้าล่ะ ดูสวนผักของข้ากับเจ้าจินหลงดีใช่หรือไม่ อิอิ”“อะ..แอ่ม ดีขอรับ” พร้อมกับเหลือบสายตาไปมองจินหลงที่ตอนนี้กำลังนอนบิดขี้เกียจดูคนทักทายกันบนฝูกส่วนตัวของตนเองหลังจากนั้นทุกคนจึงได้พูดคุยเรื่องต่างๆ กัน ทั้งแต่เรื่องของจวนไปจนถึงเรื่องการค้าขายกิจการต่างๆ ของตระกูลที่ทำต่อเนื่องกันมา“อืม จินเออร์ เจ้าจะทำอันใดต่อหรือ” เมื่อพูดคุยเรื่องต่างๆ กัน จบแล้ว ซานหลงจึงหันมาถามจินเออร์ต่อว่าจะทำอันใดต่อไป“เช่นนั้น ท่านแม่และท่านยายเชิญไปพักผ่อนก่อนเถิดเจ้าค่ะ” จิน
