นห้องรับรองของนางเองและห้องติดต่อผู้ซื้อขายที่มีระดับพิเศษขึ้นไปทั้งแต่ ระดับ สาม ระดับสอง และระดับหนึ่งคือระดับที่พิเศษที่สุด อย่างที่ว่าหากอยากให้ร้านเป็นที่พูดถึงและมีหน้ามีตาในสังคมไม่ว่าจะยุคไหนๆ การทำให้ร้านของตนเองมีสิทธิพิเศษจะเป็นตัวที่สามารถดึงดูดลูกค้าได้อย่างแน่นอน
เมื่อเข้าไปถึงร้าน ปฏิกิริยาของเถ้าแก่ซื่อเฉิน ก็ไม่ต่างจากเถ้าแก่หลิงมากนัก เมื่อหันไปเห็นจินเออร์เพียงแต่คำตอบที่เถ้าแก่ซื่อเฉินได้อาจะแตกต่างออกไปเล็กน้อย ตรงที่ว่าจินเออร์ปั่วยหนักตอนหน้าหนาว จนมีปรมาจารย์ท่านหนึ่งผ่านทางมาและได้ให้ยาที่ช่วยยื้อชีวิตและรักษาอาการนางไว้ แต่สิ่งที่ต้องแลกมาก็คือรูปลักษณ์ของนางที่เปลี่ยนแปลงไป ซึ่งเถ้าแก่ซื่อเฉินก็ไม่ได้สงใสอันใดมากมาย นับว่าเป็นข้อดีของร้านแห่งนี้
สรุปว่าเถ้าแก่ซื่อเฉินจะรีบทำให้เสร็จภายใน 45วัน เนื่องจากร้านเก่ามีสภาพที่ดีและมีเครื่องอำนวยความสะดวก รวมไปถึงของที่ใช้ได้เกือบเต็มร้อยอยู่แล้วระยะเวลาที่ใช้ในการแก้ไขจึงน้อยกว่าเดิมจากที่จินเออร์คำนวณไว้ แต่เนื่องจากยังต้องรอเครื่องใช้และของตกแต่งที่ นางสั่งทำแบบใหม่โดยยึดรูปแบบจากภพก่อนเวลาที่ใช้จึงยืดออกไป
นางไม่ได้คิดว่าเสียเวลาไปมากนัก เพราะนางต้องการให้ร้านค้าโอสถแห่งนี้ ออกมาดีที่สุด เพราะมันจะใช้เลี้ยงครอบครัวนางเป็นหลักในช่วงระยะเริ่มต้นอีกทั้งยังตอบคำถามที่มาของเงินที่นางนำออกมาใช้ได้อีกด้วย เมื่อตกลงค