ุยเรื่องซ่อมแซมร้านค้ากับเถ้าแก่ซื่อเฉินเรียบร้อยร้อยแล้ว จึงมาคุยเรื่องการต่อเติมบ้านต่อ
“เช่นนั้นวันที่ข้าต่อเติมร้านค้าเจ้าเสร็จแล้ว วันถัดไปข้าจะไปต่อเติมบ้านของเจ้าต่อ ตามที่ได้คุยกันไว้ก่อนหมดหน้าหนาว เจ้าว่าอย่างไร”
“ดีเจ้าค่ะ เถ้าแก่ ข้าอาจต้องใช้อาคารและโรงเรือนเร็ว ๆ นี้”
“กลัวจะร่ำรวยช้าหรือไร หืมม”
“เช่นนั้นเจ้าค่ะ อิอิ”
เมื่อตกลงเรื่องการต่อเติมบ้านและปรับปรุงร้านค้าเรียบร้อยแล้ว จินเออร์จึงแนะนำให้ท่านตาและท่านพ่อซื้อของไปเพิ่มเติมในครานี้ ไม่ว่าจะเป็นของกินของใช้ต่างๆ ของบ้านเปั่ยและครอบครัวซู เพราะนางมีภารกิจที่จะต้องทำหลังจากกลับไป และคาดว่า จะไม่ได้เข้าเมืองอีกบ่อยๆ เป็นแน่
“เถ้าแก่เจ้าค่ะ ข้าอยากได้ต้นเหมยกุ้ย ฮวามีสีใดบ้างเจ้าค่ะ”
“อืมม มีสีแดง สีชมพู และสีเหลืองขอรับคุณหนูคุณหนูต้องการสีใดหรือ”
“อืม ข้าอยากได้สีขาวเจ้าค่ะ ไม่ทราบว่าพอจะมีสักต้นหรือไม่”
“เอ่อ ขอโทษด้วยนะขอรับคุณหนู สีขาวนั้นเป็นพันธุ์ที่หายากมาก โดยการนำเข้าแต่ละที่ต้องรอจากชาวโพ้นทะเลไกลขอรับ นานๆ ทีถึงจะมีมาสาเหตุจากที่กลีบเหมยกุ้ยฮวาของมันมีสีขาวที่ช้ำง่าย และเห็นชัดเจน จึงมีราคาแพงและหายากขอรับ”
“เช่นนั้นหรือเจ้าค่ะ ไม่เป็นไรเจ้าคะ ข้าขอเหมยกุ้ยฮวาสีเหลืองเพียงต้นเดียวก็ก็พอเจ้าค่ะ”
“ได้ขอรับคุณหนูรอสักครู่”
“มิใช่ว่า ริมฝังต้นสีแดงนั้นคือเหมยกุ้ยฮวาสีขาวรึ”
“อ่ะ คุณชาย จริงๆ ด้วยขอรับ”
