งไรดีเจ้าค่ะ” เมื่อมีเนื้อเข้าปากเสือแบบนี้ จินเออร์จึงไม่คิดอันใดอีก เอ่ยตกลงออกไป“อืมมม ใครจะคิดเงินกัน ถือเป็นของขวัญรับหลานและบุตรบุญธรรมเป็นเช่นไรไป” น้ำเสียงที่เอ่ยออกมาของเถ้าแก่หลิงมีเพียงความจริงใจที่ยินดียกให้ ทำให้คนที่ฟังทั้งตกใจและซึ้งใจไปในคราวเดียวกัน
“ห๊าาาา ท่านปูั่ ท่านปูั่ใจป`ไปแล้วนะเจ้าค่ะ” จินเออร์ที่เห็นว่าเถ้าแก่หลิงทุ่มทุนขนาดนี้ จึงอดไม่ได้ที่จะตกใจ
“ฮ่าๆ ข้ารวย อีกอย่างทิ้งไว้เฉยๆ ก็ใช่ว่าจะมีประโยชน์อันใด มิสู้ให้เจ้านำไปสร้างเนื้อสร้างตัวมิดีกว่าหรือ”
“ท่านปูั่ ขอบพระคุณนะเจ้าค่ะ”
