ินดีหรือจินเออร์”
“หากไม่ลอง เราก็ไม่รู้นี่เจ้าค่ะ ท่านตา แต่หากไม่ได้จริงๆ ข้าก็พร้อมที่ยืนยืนหยัดเพียงผู้เดียวเจ้าค่ะ”ถ้าไม่มีใครช่วยได้ข้าก็จะช่วยตนเอง
“ผู้เดียวที่ไหนกันจินเออร์ เจ้านำตาของเจ้าไปไว้ที่ใด หึยยย” เปั่ยตงหลินที่รักหลานสาวผู้นี้มากมายจึงเอ่ยออกไป ด้วยน้ำเสียงแง่งอนและสะบัดหน้าหนีเล้กน้อย เพื่อเรียนร้องความสนใจจากหลานสาว
“ท่านตา…ข้ารักท่านตาที่สุดเลยเจ้าค่ะ อิอิ” ข้านะ…รู้อยู่แล้วว่าท่านตาต้องช่วยเหลือข้าแน่นอน“ตระกูลเปั่ยทุกคนพร้อมที่จะยืนข้างเจ้าเช่นกันลูกรัก” หลินเหมยรีบเอ่ยออกมาเมื่อเห็นว่าบุตรสาวตัวแสบเอาแต่อ้อนท่านพ่อของนาง
“อืม อย่าลืมข้าไปเล่า ยัยเด็กอัปลักษณ์” จินหลงก็เอ่ยออกมาด้วยเช่นกัน จากนั้นจึงหันหน้ากลับไปซุกในอ้อนแขนของท่านแม่ต่อ
“ขอบคุณทุกคนมากๆ เลยนะเจ้าค่ะ ข้าสัญญาว่าข้าจะทำให้พวกเรารวย อิอิ เจ้าค่ะ”
เนื่องจากพายุหิมะที่เกิดขึ้นมาเร็ว มาแรงแต่ใช้เวลาในครั้งนี้แค่ สามเดือนเท่านั้น ทำให้ตอนนี้หลังสิ้นสุดฤดูหนาวแต่ก็ยังมีอากาศที่เย็นชาวและแห้งอยู่ชาวบ้านเริ่มออกมาทำมาหากินกันแล้ว บ้านไหนที่มีไร่ มีสวนก็ออกมาทำไร่ ทำสวน บ้านไหนที่ล่าสัตว์ก็เริ่มทยอยออกมาดูแถบๆ ชายปั่าแล้ว แต่ยังคงต้องระวังสัตว์ปั่าน้อยใหญ่ที่อาจจะตื่นจากการจำศีลเช่นกัน
การค้าขายเริ่มกลับคึกคักเช่นกัน ชาวบ้านเริ่มออกมาจับจ่ายใช้สอยกัน แต่เนื่องจากพายุหิมะในครานี้มาหนักมาก ทำให้ไม่ว่าจะ
