เลือกชายคนนั้นเจ้าค่ะ”จินเออร์ที่ไม่รู้ว่าทำไมต้องเลือกคนๆ นั้น แต่ก็ไม่ได้ถามอะไรจินหลงออกไป เพราะนางไว้ใจและเชื่อใจในตัวจินหลงอยู่แล้ว“เอ่อ คุณหนูขอรับ จะดีหรือ คือว่า…” เมื่อพนักงานเห็นว่าจินเออร์ต้องการเลือกคนในกรงขังคนไหน จึงเอ่ยออกมาอย่างตะกุกตะกัก“มีอะไรหรือเจ้าคะ” ทำไมพนักงานถึงทำท่าทางแปลกๆ กัน ไม่ใช่ว่าโรงค้าทาสที่นี้ขายทาสทุกแบบเป็นปกติอยู่แล้วหรือ“กรงนี้เป็นกรงที่จะขายไปต่างแดนนะขอรับ ดังนั้นราคาสินค้าจะแพงกว่าเดิมหลายเท่า หากคุณหนูยินดีจ่าย…”“ข้ายินดีจ่ายเจ้าค่ะ” ข้ารีบเอ่ยตัดบท สิ่งที่พนักงานคนนั้นจะพูดออกมา เพราะเห็นว่า จินหลงยังยืนยันที่จะเลือกคนในกรงให้ได้ชายคนดังกล่าวโดนเรียกตัวออกมาหน้ากรงขังและหลังจากฟังสิ่งที่ผู้คุมพูดกับพนักงานแล้วพบว่า มีครอบครัวหนึ่งต้องการซื้อตัวเขาไป เพียงแต่เป็นคนในเมืองนี้ ไม่ใช่คนต่างแดนอย่างที่กลัว เมื่อเห็นว่าตนเองจะไม่โดนขายไปต่างแดนแล้ว จึงคุกเข่าลงหน้าจินเออร์แบบไม่ทันให้ ครอบครัวเปั่ยได้ทันตั้งตัว“คุณหนู นายท่านขอรับ โปรดเมตตาข้าด้วยเถอะ”ชายคนดังกล่าวเอ่ยออกมาพร้อมกับโขกศีรษะอย่างแรงไม่ยอมหยุด จึงข้าต้องห้ามไว้และถามออกไป“อืม มีอะไรงั้นหรือเจ้าค่ะ”“โปรดเมตตาครอบครัวของข้าด้านในด้วยเถอะขอรับ” ว่าจบก็หันไปทางคนจำนวน 3 คน ที่ตอนนี้มีสภาพอิดโรยภายในกรงขัง โดยมีชายรุ่นราวคราวเดียวกับท่านตา และหญิงวัยกลางคน รุ่นราวคราวเดียวกับท่านแม่ แล
