ะอีก1 ชีวิตเป็นเด็กผู้ชายที่อายุน่าจะมากกว่าข้า 3-4 หนาวได้“เอ่อ ข้าจะได้อะไรตอบแทนจากท่านอย่างนั้นหรือเจ้าค่ะ” จริงๆ แล้วข้านะมันคนดีขี้สงสารคน เพียงแต่ข้านะ ชอบรักษาผลประโยชน์ให้กับตนเองมากกว่า จึงเอ่ยถามสิ่งที่จะแลกกับความช่วยเหลือออกไป“ข้าและครอบครัวยินดีทำสัญญาชีวิตขอรับ”“สัญญาชีวิต คืออะไรหรือเจ้าค่ะ ท่านตา ท่านพ่อ”สัญญาชีวิตงั้นหรือ มิใช่ว่าสัญญาตายอะไรเทือกนั้นใช่หรือไม่“สัญญาชีวิต คือสัญญาที่ไม่สามารถไถ่ถอนได้ตลอดไป โดยจะทำสัญญาอื่นอีกในชีวิตมิได้” ท่านตาเอ่ยตอบคำถามของข้าออกมา“อืมม ท่านตา ท่านพ่อเจ้าขา” ข้าพูดพลางกระพริบตาปริบๆ ใส่“ได้ รบกวนเจ้าทำสัญญาซื้อขายคนทั้งหมดที่ข้าต้องการเถิด”“เพียงเท่านี้หรือขอรับ”“แหะๆ ข้าว่าแค่นี้ก่อนก็พอเจ้าค่ะ ลองทำสัญญาดูก่อน ”“ได้ จินเออร์”“ขอบพระคุณขอรับนายท่าน” เอ่ยจบชายคนดังกล่าวจึงหันกลับไปสวมกอดบุคคลทั้งสามที่โดนเรียกออกมาด้านหลังด้วยความดีใจหลังจากนั้นเมื่อทำธุระเสร็จจากโรงค้าทาส ได้ทาสมาจำนวนสี่ชีวิตด้วยกัน จึงมอบเงินให้แก่คนทั้งหมดไปซื้อเสื้อผ้าและของใช้จำเป็นต่างๆ จากนั้นนัดกันให้ไปเจอที่หน้าประตูเมือง ในตอนเย็น“อ่ะ นี้เงิน พวกเจ้าไปซื้อชุดมาเปลี่ยนและซื้อของทั้งหมดที่จำเป็นต้องใช้เถิด แล้วไปรอข้าที่หน้าประตูเมือง ยามเย็นข้าจะออกไป”“มากเกินไปหรือไม่ขอรับ”“ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ ท่านตาของข้ารวย อิอิ”“เอ่ออ เช่นนั้นขอบพระคุณมากๆ ขอรับ พวก
