พลิกหรือเจ้าค่ะ ท่านตาท่านยาย” ข้าหันไปหยอกล้อท่านตาท่านยาย เนื่องจากเห็นว่าบรรยากาศรอบๆ เริ่มหมองลงเรื่อยๆ“เถอะหน่า เจ้านี้นะเจ้าตัวดี ยายว่าในโลกเก่าเจ้าน่าจะโตกว่าตอนนี้ใช่หรือไม่”“ใช่แล้วเจ้าค่ะ ท่านตาท่านยาย ท่านพ่อท่านแม่โลกที่ข้าจากมา ตอนนั้นข้าอายุราวๆ ยี่สิบห้าหนาวเจ้าค่ะ ประสบพบเจอกับเรื่องราวต่างๆ มามากมายวิชาต่างๆ การเรียนรู้ต่างๆ ที่ข้าพูดออกไปมากมาย ก็ได้มาจากภพก่อนเจ้าค่ะ”“อย่างนั้นหรือดีจริงเชียว สวรรค์คงรักเจ้ามากทีเดียวล่ะ ถึงได้ให้เจ้ามาเกิดเป็นลูกของพ่อกับแม่ แล้วยังมีความทรงจำที่มีประโยชน์จากภพที่แล้ว”“อย่างนั้นหรือเจ้าคะ … สวรรค์คงเมตตาข้ามากจริงๆ เจ้าค่ะ” เพียงแต่ทำไมไม่ทำให้ท่านพ่อกับท่านแม่ข้ารวย ข้าจะได้มีเงินใช้ ไม่ต้องทำงานกันนะสวรรค์ประโยคยาวๆ ด้านหลังข้าไม่ได้พูดออกไปหรอก หึ ข้าอุบอิบในใจเอา“เอาล่ะ ๆ อย่างไร ก็ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจใช่หรือไม่ ในเมื่อโลกของเราไม่ได้มีแค่โลกมนุษย์ สวรรค์ปีศาจอย่าง เดียวฉะนั้นเรื่องที่เจ้ากลับชาติมาเกิดจากภพที่แล้ว จึงกลายเป็นเรื่องปกติไปแล้วล่ะจินเออร์”“เจ้าค่ะท่านพ่อท่านแม่ ข้ากับท่านพี่ไม่มีปัญหาเรื่องนี้ อย่างไรจินเออร์ก็คือลูกของพวกข้า ไม่ว่าลูกจะเป็นเช่นไร พวกข้าก็ยังรักและหวังดีกับลูกเสมอเจ้าค่ะ”“ท่านพ่อท่านแม่ ท่านตาท่านยาย ขอบพระคุณนะเจ้าคะ ที่ไม่รังเกียจข้าและยังเชื่อในสิ่งที่ข้าเอ่ยออกไป”“ดีๆ ถ้าอย่างนั้นพ่อกับแ
