าโดนนายน้อยตระกูลฮัวทำร้าย ไปจนถึงเรื่องการประมูลสมุนไพรหลินจือแดง“ห๊าาา เจ้าว่า เท่าไหร่นะ อาซาน” ท่านยายเมื่อได้ยินก็เอ่ยถามอีกคราด้วยอาการตื่นเต้นและเสียงสั่น“แปดหมื่นสี่พันตำลึงทองขอรับท่านแม่”“มากมายถึงเพียงนั้นเลยหรือเจ้าค่ะท่านพี่” หลินเหมยเองก็ตกใจไม่แพ้กัน เพียงแต่ ยังมีเงินจากคราก่อนที่คิดว่าชาตินี้คงหาไม่ได้อีกแล้วอยู่ จึงยังพอทำใจในเงินอันมหาศาลนี้ได้บ้าง“มากมายถึงเพียงนั้นเลยเจ้าค่ะ ท่านแม่ อิอิ” จินเออร์เอ่ยหยอกล้อท่นาแม่กลับไป จึงเจอท่านแม่มองค้อนเข้าให้“หลังจากนี้ เราก็จะร่ำรวยกันแล้วยัยแก่” ท่านตาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงดีใจ ปนไปด้วยความตื้นตันใจคล้ายคนที่ดีใจจนจะร้องไห้ออกมา“อึก อืมม ข้าดีใจเหลือเกินอาหลิน อาซาน ตาแก่ข้าตายตาหลับแล้ว”“นั้นสินะ ยัยแก่ อาหลินของพวกเรา มีความสุขจริงๆ สักที”“โถ่ ท่านแม่ แค่พวกท่านเลี้ยงดูข้ามา ข้าก็มีความสุขมากแล้วเจ้าค่ะ” หลินเหมยเมื่อเห็นว่าท่านพ่อท่านแม่กำลังจะร้องไห้จึงเอ่ยออกมา“เป็นเช่นนั้นๆ จริงหรือไม่ตาแก่”“อืมม อาหลินของเรา สมควรแล้ว แล้วยังยัยหนูจินเออร์กับอาซานอีก ดีจริงๆ ที่คนแก่อย่างพวกข้า มีชีวิตรอดมาถึงทุกวันนี้”“ท่านตา ท่านยาย พูดแปลกๆ นะเจ้าคะ” แปลกๆข้าว่าแปลกๆ ท่านตาท่านยาย ท่านพูดแปลกๆ อีกแล้วข้าหวังว่าผลจากการอ่านนิยายของข้าจะทำให้ความขี้สงสัยของข้าผิดพลาดบ้าง“ฮ่าๆ อย่างนั้นหรือ จินเออร์” ท่านยายหันมองข้าด้วยสายตาที่ยิ้