กว่าเดิมมากนัก แหะๆ“หมดหรือยังจินเออร์ แม่กับยายของเจ้าจะได้เป็นลมทีเดียว” ท่านแม่ถามออกมาพลางส่งสายตาระอาใจให้แก่ข้าไปด้วย“บ้าา ท่านแม่เจ้าขา พวกท่านล้อข้าเล่นแล้ว” อิอิ“หึ ข้าถึงว่าทำไมผู้ใหญ่สองคนถึงให้เจ้าเป็นคนเล่ากลัวข้าดุนี่เอง”“แต่ท่านแม่กับท่านย่าไม่ดุข้าใช่หรือไม่เจ้าค่ะ”“อืมม แม่ไม่ว่าเจ้าหรอก พวกเจ้าทำเพื่อครอบครัวของเรา”“อิอิ เจ้าค่ะ ท่านแม่เจ้าคะ แล้วเจ้าจินหลงละเจ้าคะไปไหนแล้ว” ข้าถามหาจินหลงที่วันนี้มันหายไปอีกแล้ว“หืม แม่เห็นมันกระโดดตาม ม้าของเจ้าไปแล้วล่ะ”“ง่ะ งั้นเดี๊ยวข้ามานะเจ้าคะ ข้าคิดถึงมันมากๆเลย” ข้ากำลังจะวิ่งไปเจ้าจินหลง ก็ต้องหยุดลง และแอบฟังสัตว์คุยกัน….เอิ่มนั้นแหละ“เจ้าพวกแฝด เจ้ามาได้ยังไง”“…..”
