ิ่มต้นชีวิตที่ดีซะทีหลังจากนั้นทุกคนก็รีบเดินทางกลับบ้าน โดยได้นำใบไม้มาบังเห็ดหลินจือไว้ และซ่อนทับด้วยผักปั่า เมื่อถึงบ้านท่านพ่อรีบเดินเข้าไปในห้องนอนทันที“เอ๊ะ!! ท่านพี่ ท่านจะรีบเดินเข้าห้องนอนทำไมกัน” ท่านแม่ทำเสียงดุท่านพ่อทันทีที่เห็นท่านพ่อเดินเข้าไปด้านในด้วยเนื้อตัวเปือนฝุั่น เปือนดิน“ฮ่า ๆ ทุกคน มานี่ ตามอาซานมา” ท่านตาเป็นผู้ตอบคำถามของท่านแม่แทนท่านพ่อ“มีอะไรหรือตาแก่ เรียกพวกข้ามาทำไมกัน”“ของดีๆ ยัยหนูของเราเจอของดีเข้าแล้วนะสิ”ท่านตายังดีใจไม่หยุด“อะไรกันหรือเจ้าคะท่านพ่อ”“จินเออร์ส่งให้ท่านแม่เจ้าดูสิ”“ได้เจ้าค่ะ นี่เจ้าค่ะ กระต่ายน้อยน่ารัก มันชื่อหลงเออร์เจ้าค่ะ”“หืมมม กระต่ายเนี่ยนะ ของดี อืม ๆ เดี๋ยวข้าเอาไปทำน้ำแกงกระต่ายให้แล้วกัน”“ท่านยายยยยยย”“ฮ่า ๆ ไม่ใช่ๆ เจ้าผิดแล้วล่ะ หลงเออร์นะของดีก็จริง เพราะมันเอาของดีมาให้เรา”“อะไรหรือเจ้าคะ”“เจ้าลองเปิดตะกร้าดูสิ”“อั๊ยหยาาาา ตาแก่ นี่มัน นี่ๆ หลินจือแดง” พูดจบท่านยายก็เป็นลมไปทันที ต่าวจากท่านแม่ที่มีภูมิต้านทานอยู่แล้ว จึงมีแค่อาการตกใจและดีใจเท่านั้น ไม่นานท่านย่าก็ฟืนขึ้นมา“ดีๆ ตาแก่ บ้านเราจะได้ลืมตาอ้าปากได้สักที”“ใช่ๆ ยายแก่ ข้าละดีใจจริงๆ”“ข้าก็ดีใจเจ้าค่ะท่านพี่”“จินเออร์กับหลงเออร์ก็ดีใจเจ้าค่ะ อิอิ”“ยัยหนู เจ้าจะเลี้ยงกระต่ายตัวนี้หรือ”“เจ้าค่ะท่านยาย มันเอาโชคมาให้พวกเรา หลานว่าหลังจากนี้พวกเราต้องโช
