“แต่ว่า… คืนนี้พวกเราจะพักที่ไหนเจ้าคะ” นั้นสินอนไหนละ เรื่องนอนไม่เท่าไหร่ กินข้าวที่ไหนดีเจ้าคะข้ายังคงยึดถือคำที่ว่า กองทัพต้องเดินด้วยท้องเสมอนะ“เรายังพอมีเงิน ก่อนแม่เจ้าจะฟืนเราคงต้องนอนพักในโรงเตี๊ยมไปก่อนนะลูก ส่วนเรื่องอาหารเราคงต้องกินในโรงเตี๊ยมหรือร้านแถวๆ นี้ ไปก่อนนะจินเออร์”“ได้เจ้าค่าา” อืออ ข้าดีใจจนแทบกระโดด อย่างน้อยก็ได้นอนพักดีๆ สักคืนสองคืนละว่ะ“งั้นเจ้ารอพ่อที่นี้ เดี๋ยวพ่อจะออกไปโรงรับฝากเงินเบิกเงินมาจ่ายค่ายากับค่าที่พักของพวกเรา”“ได้เจ้าค่ะ ข้าจะเป็นเด็กดี ไม่ดื้อ อยู่เฝั้าท่านแม่เองเจ้าค่ะ”“ได้ เดี๋ยวพ่อกลับมานะจินเออร์”“เจ้าค่าาา อย่าลืมซื้อขนมมาฝากจินเออร์นะเจ้าคะข้าหิวมากๆ เลย”คล้อยหลังท่านพ่อไปไม่นาน ท่านแม่ก็ฟืนขึ้นมา ข้ามองดูรูปร่างของท่านแม่ แม้จะอายุไม่มาก แต่จากการตรากตรำทำงานหนักทุกวันทั้งท่านพ่อและท่านแม่ ต่างมีผิวที่หยาบ กร้านแดดริ้วรอยที่เกิดก่อนวัยนั้นอีก ไม่เป็นไรนะเจ้าคะ ข้าสัญญาว่าพวกท่านต้องสุขสบายขึ้นกว่านี้แน่นอน“ท่านแม่ฟืนแล้วหรือเจ้าคะ”“อืมม แม่ฟืนแล้ว ตอนนี้เราอยู่ที่ไหนหรือจินเออร์”“โรงหมอเจ้าค่ะ ท่านแม่กำลังปั่วย ท่านพ่อจึงพาพวกเรามาโรงหมอเพื่อรักษาเจ้าค่ะ”“งั้นหรือ ดีจริงๆ ท่านปูั่ท่านย่ายอมให้เงินมารักษาแม่ด้วย ดีจริงๆ” ท่านแม่…ท่านคิดผิดเจ้าค่าาา ข้าอยากตะโกนออกไป แต่เดี๋ยวจะโดนท่านแม่ดุ“ท่านแม่เจ้าคะ” ข้าเอ่ยเรียกท่านแม่ด
