ับ/เจ้าค่ะ”หลังจากที่ครอบครัวของจินเออร์ได้เข้าไปในบ้านแล้ว เหล่าชาวบ้านที่มุงดุเหตุการณ์ต่างก็ได้หายไปพร้อมที่จะไปกระจายข่าว เล่าลือเล่าอ้างต่างๆอย่างการที่บุตรสาวบ้านเปั่ย โดนตระกูลฝังสามีตัดขาด จึงได้หอบบุตรกลับบ้านเก่า ส่วนผู้ที่ถูกกล่าวถึงกับไม่ได้สนใจใดๆ ยังคงเข้ามาออดอ้อนบิดามารดาต่อไป“ท่านพ่อตาท่านแม่ยายขอรับ ข้ามีเรื่องขอร้องพวกท่าน” ท่านพ่อว่าแล้วลงไปคุกเข่าอีกรอบ คุกเข่าเก่งจริงๆ เลยท่านพ่อ“ว่าอย่างไรหรืออาซาน”“ตอนนี้ข้าและครอบครัวตัดออกจากตระกูลเจียแล้วขอรับ”“ห๊ะ เจ้าว่าอย่างไรนะ”“ขอรับ ข้าจึงอยากรบกวนพวกท่าน ขอเป็นบุตรหลานบ้านเปั่ย ตายก็เป็นผีตระกูลเปั่ย โปรดเมตตาข้าด้วย”“โถ่ อาหลินบุตรแม่ ได้ๆ ต่อไปนี้พวกเจ้า ทั้งหมดคือบุตรหลานตระกูลเปั่ย เปั่ยซาน เปั่ยหลิน แล้วก็ยัยหนู เปั่ยจิน”“ขอขอบพระคุณท่านพ่อท่านแม่ขอรับ/ขอบพระคุณท่านแม่ท่านแม่เจ้าค่ะ”“ข้าด้วยๆ ขอบพระคุณท่านตาท่านยายเจ้าค่าหลานรักพวกท่านที่สุดเลย อิอิ” และแน่นอน งานประจบคืองานของข้า ฮี่ๆ“ตอนนี้ก็ยามเซิน (15.00-16.59 น.) แล้ว ไปๆ ยัยหนูหิวแล้วล่ะ เดี๋ยวยัยแก่คนนี้ไปทำอาหารมาให้ ส่วนเรื่องอื่นๆ ไว้คุยกันทีหลังตาเฒ่า”“ได้ๆ หลินเออร์ อาซาน พวกเจ้าไปพักผ่อนที่ห้องเก่าของอาหลินเถอะ”“เจ้าค่ะ ท่านพ่อ ท่านแม่เจ้าคะเดี๋ยวข้าตามไปช่วยท่านนะเจ้าคะ”“ได้ๆ แล้วแต่เจ้าเถอะ”“ท่านตาท่านยายเจ้าขา ข้าหิวแล้วเจ้าค่า” ข้าหิวมากๆ พวก
