านพ่อท่านแม่อยู่นะ ข้าคงติดความรู้สึกของความเป็นเด็กอีกครั้งละมั้ง“ฮ่า ๆ ลูกรัก เจ้านี้มันจริงเชียวจินเออร์”ท่านพ่อเอ่ยออกมาพร้อมด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะเบาๆ“ท่านพี่ข้าว่าเรารีบเก็บกันเถอะเจ้าค่ะ”ท่านแม่ของข้าที่มิได้เอะใจอันใด ก็เพียงแค่แสดงสีหน้าดีใจออกมา“ได้ๆ รอพี่สักครู่ พี่พอจะมีความรู้เรื่องนี้อยู่เล็กน้อย”“ท่านพ่อเก่งจังเลยเจ้าค่ะ”“เพราะพ่อของเจ้า ก่อนหน้าที่เจ้าจะเกิด ได้ไปทำงานรับจ้างไปทั่ว แม้แต่ในร้านขายสมุนไพรก็ตาม จึงพอจะได้ครูพักลักจำมาบ้าง จากคนที่มาขายสมุนไพรบ้าง เถ้าแก่ร้านบ้างนะลูก” หลินฮูหยินอดจะเอ่ยอย่างภูมิใจในตัวสามีเสียมิได้ จึงรีบเอ่ยออกมาทันที
