ข้าปั่าไวจังเลยวันนี้” เสียงดังของท่านยายชุนหลีเอ่ยออกมาเมื่อเห็นกลุ่มของครอบครัวเจียซานกำลังจะเข้าปั่“สวัสดีขอรับท่านยายชุนหลี” ท่านพ่อของข้าเอ่ยตอบออกไปโดยยืนอุ้มข้าอยู่ข้างๆ ท่านแม่“สวัสดีเจ้าค่ะท่านยาย วันนี้จินเออร์นางอยากเข้ามาเล่นด้วยเจ้าค่ะ ข้าเลยรีบพานางเข้ามากลัวฟั้าจะมืดเสียก่อน”“สวัสดีท่านยายเจ้าค่ะ” ข้ารีบเอ่ยเสียงใสออกไปท่านยายชุนหลีเป็นคนที่ดีคนหนึ่ง เพียงแต่ว่าครอบครัวของท่านยายนั้นยากจนพอๆ กับครอบครัวของข้า จึงไม่ได้ไปมาหาสู่กันบ่อย ๆ แต่เวลาข้าเข้าปั่าทีไร ท่านยายจะคอยช่วยดูแลข้าเสมอมา คอยสอดส่องมิให้ข้าเดินออกไปไหนไกลสายตาคนเสมอนอกจากนี้ท่านยายชุนหลียังคอยแอบนำของกินเล็กๆ น้อยๆ มาเผื่อข้าทุกครั้ง แต่อย่างที่ข้าบอกไปตั้งแต่ต้น นั้นแหละ ของกินที่ว่าคือแผ่นแปั้งหยาบที่ผ่านการอุ่นร้อนมาแล้วก่อนเข้าปั่า ที่ท่านยายแบ่งส่วนหนึ่งมาให้ข้ายามเห็นหน้า หรือเป็นมันเทศต้มสักหนึ่งหัวเล็กๆ ที่นำมาเผื่อตนเองหิวระหว่างการหาของปั่า“จ้าๆ จินเออร์น้อยก็มาด้วยหรือ” ท่านยายชุนหลีเอ่ยถามออกมา“เจ้าค่ะ ไปด้วยกันมั้ยเจ้าคะ” นางตอบออกไป“ไม่เป็นไรๆ พวกเจ้าไปเถอะ จะได้รีบไปรีบมาเดี๋ยวจะอันตราย” ยายชุนหลีเองก็เวทนาครอบครัวนี้นักทำงานหามรุ่งหามกันตลอดเวลา“ได้เจ้าค่ะท่านยายชุน” มารดาของจินเออร์ตอบกลับท่านยายชุนด้วยรู้ว่าอีกฝั่ายมิอยากมาเป็นภาระให้พวกตน หากกลับบ้านมืดๆ คนที่กำลังรออยู่อาจจะอาละวา
