เจียจิน เด็กน้อยวัย5 ขวบหนาว ที่ตอนนี้กำลังนั่งมองท่านพ่อ หามน้ำเข้าแปลงนา อยู่ใต้ต้นหลิว ตั้งแต่จำความได้ เจียจินก็จำได้ว่า ยามลืมตาตื่นขึ้นมา ก็เห็นสีหน้าแห่งความยินดีของท่านพ่อและท่านแม่ ที่เบ่งคลอดข้าออกมาท่านพ่อท่านแม่ ตั้งชื่อให้ข้าว่า “เจียจิน” จินที่แปลว่า ทองคำ ตอนแรกข้าก็ไม่สงสัยอะไรเพราะ สกิลการแปลของข้ามันจะพัฒนาการตามวัย เรื่องการอ่านการพูด แล้วก็การแปลความหมายยามข้าโตขึ้นอายุได้เกือบ3 หนาว ด้วยความที่ข้าเป็นเด็กฉลาด อิอิ ข้าจึงเอ่ยถามท่านแม่ไปว่า ชื่อของข้านั้นแปลว่าอะไร ซึ่งท่านแม่คนงามของข้าก็ทำเพียงหันมามองและยิ้มบางให้แก่ข้า และตอบว่าความหมายของมันคือทองคำ ข้าจึงคิดได้ว่าท่านพ่อท่านแม่คงอยากให้ข้าร่ำรวย ฮ่า ๆซึ่งหลังจากที่ข้าคลอดออกมา คนที่ยินดีด้วยคงมิพ้นท่านปูั่ท่านย่าของข้าแน่นอน เพราะอะไรนะหรือ หึหึ ก็เพราะพอข้าคลอดออกมาทั่วทั้งบ้านก็มีแต่เสียงเปล่งคำยินดี เช่นนั้น ยินดีเช่นนี้ออกมามิหยุดหย่อน‘อืม…ข้าคิดว่างั้นนะ’ เพียงแต่ไม่นานหลังจากที่หมอตำแยเอ่ยปากออกไปว่าข้าเป็นเด็กผู้หญิง แค่เสี้ยววินาทีจริงๆ รอยยับย่นบนใบหน้าจากการยิ้มแย้มยินดีก็แปรเปลี่ยนเป็นเสียงก่นด่าของผู้เป็นท่านย่า เนื่องจากครอบครัวคนจีนในสมัยโบราณ ยังคงยึดหลักบุตรชายบุตรสาวหลังจากนั้นมา ก็ไม่เคยจะมีวันไหนที่ข้าจะไม่ได้ยินเสียงก่นด่าตามหลังจากท่านย่า วันไหนที่ท่านพ่อของข้าไม่อยู่ก็จะใช้งานข้า เด็ก
