ยชีวิตพวกข้าทุกคนไว้ ถ้าจะขอบคุณก็ต้องเป็นพวกข้าที่ขอบคุณท่านต่างหาก” สีหน้าของเมิ่งฮั่นเต็มไปด้วยความเคารพนับถือ
ขณะที่หลี่ลี่กำลังรับประทานอาหารที่ลูกศิษย์เตรียมไว้ให้ เวลาผ่านไปเพียงสิบกว่านาที ด้านนอกก็เกิดความวุ่นวายขึ้นอย่างกะทันหัน ได้ยินเสียงผู้คนดังมาแต่ไกล
หลี่ลี่คิดว่าคงเป็นศิษย์คนอื่น ๆ เพราะเขาช่วยชีวิตศิษย์ของสำนักกลางไว้ พวกเขามาส่งเขาก็สมควรอยู่
แต่ใครจะรู้ว่าที่แท้เป็นอาจารย์จางและคนอื่น ๆ มา หลี่ลี่รีบออกไปต้อนรับทันที
พอออกมาจากประตู หลี่ลี่ก็ตะลึงงัน
เห็นในลานเล็ก ๆ นั้น อาจารย์ใหญ่จางนำหน้า อาจารย์อีกยี่สิบกว่าคนมากันพร้อมหน้า และนอกลาน ศิษย์ของสำนักกลางก็มาหลายร้อยคน
“ท่านพี่ออกมาแล้ว แบบอย่างของพวกเราออกมาแล้ว”
“ท่านพี่หลี่ลี่ หลังจากเข้าสำนักในแล้วอย่าลืมพวกข้านะ!”
“ขอบคุณท่านพี่ที่ช่วยชีวิตพวกข้าไว้ หากมีอะไรให้รับใช้ ข้าขอยอมตายหมื่นครั้ง”
เมื่อเห็นหลี่ลี่ออกมา เสียงผู้คนก็ดังขึ้นพร้อมกัน ช่างคึกคักเสียจริง
ขณะนั้นอาจารย์ใหญ่จางก็เดินเข้ามา ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มพลางกล่าวว่า “หลี่ลี่ แต่เดิมเจ้าสร้างคุณูปการใหญ่หลวงให้แก่สำนักหมิงเยว่ พวกข้าในสำนักกลางก็ควรจัดงานเฉลิมฉลองให้เจ้า บัดนี้เจ้ายังได้เป็นผู้ฝึกยุทธ์ เข้าสู่สำนักใน นับเป็นโชคสองชั้น แต่เพราะเจ้าต้องฝึกฝน จึงต้องงดไป บัดนี้ครบกำหนดสามวันแล้ว เจ้าต้องไปรายงานตัวที่สำนักใน อาจารย์และศิษย์ทั้งหมดจึง
