ณบอกก่อนแล้วกัน”
“แต่ทางคุณก็อย่าลืมทำตามที่คุณพูดไว้ ลดผลกระทบที่จะเกิดขึ้นให้เหลือน้อยที่สุด”
“ตอนนี้โรงพยาบาลของเรากำลังอยู่ระหว่างการประเมินช่วงสำคัญ โรงพยาบาลรอบข้างก็แข่งขันกับเราสูงมาก”
“ถ้าครั้งนี้เราได้คะแนนในการประเมินน้อย ปีหน้าตำแหน่งคณบดีของผมก็คงนั่งไม่มั่นคงเหมือนอย่างที่คุณพูด”
“แต่ก่อนถึงตอนนั้น ผมจะทำให้พวกคุณสองคนไม่มีวันได้ก้าวเข้าโรงพยาบาลไหนอีกแม้แต่ครึ่งก้าว!”
ฉินซานไห่พูดประโยคนี้ด้วยเสียงต่ำ แต่น้ำเสียงกลับยิ่งดังกังวานและมีพลัง
ได้ยินคำพูดของฉินซานไห่ เจี๋ยเป่าก็ยิ่งรู้สึกประหลาดใจ
เขารู้สึกว่าอาจารย์หลินของเขาเก่งมากจริง ๆ
แค่พูดไม่กี่คำ ก็ทำให้เรื่องที่เขาคิดว่าเป็นไปไม่ได้เลยกลายเป็นเป็นไปได้
ความสามารถที่จะเปลี่ยนศัตรูให้เป็นมิตร เปลี่ยนอาวุธให้เป็นของขวัญ แล้วยังทำให้อีกฝ่ายมาทำงานแทนตัวเองได้ ทำให้เขารู้สึกละอายใจในตัวเอง
ในเวลาเดียวกัน ในใจเขาก็เต็มไปด้วยความเกรงกลัวและเคารพอาจารย์อีกครั้ง
ถึงอย่างไรตอนนี้ก็เห็นได้ชัดว่า ตัวเขากับอาจารย์ยังห่างกันไกลเกินไป
…
ยามดึก
แผนกผู้ป่วยในของโรงพยาบาลเมืองจิน
ตอนนี้หานชิงอวี่ได้แยกทางกับอิงชื่อจ้งแล้ว เขากลับไปที่แผนกผู้ป่วยในอีกครั้ง เพื่อเริ่มงานกะกลางคืนของวันนี้
อย่างไรก็ตาม ในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา บางครั้งเขาก็ไม่อยู่ประจำที่ในเวลาแบบนี้ เขาจำเป็นต้องสลับกะกับเพื่อนร่วมงาน
เมื่อเขาบอกว่าตนเองสามารถรับกะก
