ะไม่ปิดบังคุณแน่นอน”
“สถานการณ์ที่คุณรู้มานั้นถูกต้อง ก่อนหน้านี้เจี๋ยเป่าเป็นคนผ่าตัดจริง ๆ”
“แต่ตอนนั้นพวกเราไม่ได้พบปัญหาอะไร แค่รู้สึกว่าสภาพของเจี๋ยเป่าไม่ค่อยดีนัก ก็เลยให้เขาออกมาพักก่อน”
“ไม่คิดเลยว่าหลังจากที่หมออิงขึ้นไปแทน ไม่นานคนไข้ก็เกิดเลือดออกรุนแรงแบบนั้น”
เจี๋ยเป่าได้ยินดังนั้นก็แทบล้มทั้งยืน
เขามองหลินหม่านซาง ในใจแทบจะสบถด่าแม่ตัวเองอยู่แล้ว
เขาไม่เคยคิดเลยว่าอาจารย์ที่เพิ่งคุยกันดี ๆ ในร้านอาหารเมื่อครู่ จะทรยศตัวเองได้ง่ายดายขนาดนี้
ตอนนี้เขาถึงกับมีแรงกระตุ้นอย่างหนึ่ง
แรงกระตุ้นที่อยากจะฆ่าตัวตายไปพร้อมกับอาจารย์เฒ่าอย่างหลินหม่านซาง
ดูเหมือนว่าหลินหม่านซางจะสังเกตเห็นความคิดของเจี๋ยเป่าได้ จึงหันไปมองเขาเขม็ง
เพียงแค่สายตาของหลินหม่านซาง ก็ทำให้เขาตัดความคิดเมื่อครู่ทิ้งไปได้แล้ว
นั่นคือสายตาที่ไม่อาจโต้แย้งได้
แม้ว่าเมื่อครู่นี้เจี๋ยเป่าคิดว่าตนเองได้เปรียบอาจารย์แล้ว
แต่เพียงแค่เห็นสายตานี้ ชายหนุ่มก็ไม่กล้าพูดอะไรในทันที
ความหวาดกลัวตามธรรมชาติกำลังก่อตัวขึ้นในใจของเขา
เขาตัดสินใจสังเกตการณ์ต่อไป หากสถานการณ์ไม่เป็นไปตามที่คิด ก็ยังไม่สายที่จะใช้แผนฆ่าตัวตายด้วยกันอีกครั้ง
และทุกสิ่งที่เกิดขึ้นต่อมาทำให้เจี๋ยเป่าตกตะลึงยิ่งกว่าเดิม
ฉินซานไห่ฟังเหตุผลเช่นนี้แล้ว กลับไม่ได้ถามอะไรมาก เพียงแค่ยิ้มออกมาอีกครั้ง
นั่นคือรอยยิ้มที่สถานการณ์ทั้งหมดอยู่ในกำมือของ
