ยที่อยู่ข้างเธอคนนั้น มันใช้ชีวิตอยู่ในคลองที่เหม็นเน่า”“หวังกั๋วเปียว พอได้แล้ว!”ฉินเฉารู้สึกว่าผู้ชายคนนี้พูดจารุนแรงขึ้นเรื่อยๆ คนประเภทที่เอาแต่วิพากษ์วิจารณ์คนอื่น เพื่อทำให้ตัวเองดูเหนือกว่า มันทำให้ฉินเฉารู้สึกรำคาญใจเป็นอย่างยิ่ง“ยังไม่พอ!”หวังกั๋วเปียวรู้สึกว่า วันนี้เขาได้รับความอัปยศอดสูจนไม่มีอะไรจะเสียอีกแล้ว เขาต้องทำให้ซ่างกวนหยานกับฉินเฉาเสียหน้าจนไม่มีที่ยืนเขาถึงจะรู้สึกพอใจ“เรื่องในวันนี้มันยังไม่จบ ฉันจะทำให้แกได้รู้สักที ว่าแกกับหวังกั๋วเปียวห่างชั้นกันมากแค่ไหน!”“ความห่างชั้นระหว่างฉันกับแกเหรอ? ดีมาก งั้นฉันก็จะพูดบ้างเหมือนกัน”ฉินเฉากล่าว แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือลอกเลียนแบบของตัวเองขึ้นมาเปิดดูในนั้นมีชื่อของคนคนหนึ่ง ที่เขาส่งให้หลิวจางไปก่อนหน้านี้ เขาบอกให้หลิวจางตรวจสอบข้อมูลของคนคนนี้มาเป็นพิเศษ“หวังกั๋วเปียว ชื่อภาษาอังกฤษคือปีเตอร์ ไม่เลวเลย แกได้ปริญญาเอกมา 2 ใบจริงๆ เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง แต่ประวัติอันรุ่งโรจน์ในวอลล์สตรีทของแก แกอยากให้ฉันพูดออกมาไหม?”ฉินเฉาไม่ได้ใช้คำว่า อั๊ว ลื้อ อีกต่อไป น˺าเสียงของเขาทรงพลังเป็นอย่างมาก ทำให้หวังกั๋วเปียวตื่นตระหนกขึ้นมาเล็กน้อยเขาจะรู้สึกเกรงกลัวบรรยากาศรอบตัวของผู้ชายคนนี้ได้ยังไง?เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้หรอก!“อยากพูดก็พูดไปสิ มันจะมีเรื่องใหญ่โตอะไร!”หวังกั๋วเปียวยังไม่ทันพูดอะไรออกไป ป้ารองของเขาก็ตวาดขึ้นม
