าด้วยความโมโห “หลานชายของฉันคือผู้ทรงอิทธิพลในอเมริกา พูดออกมาก็มีแต่จะทำให้นายอับอายเองมากกว่า!”“หึๆ ดี งั้นพวกเรามาพูดถึงเรื่องนี้กัน’ฉินเฉามองข้อมูลในโทรศัพท์มือถือ แล้วพูดต่อไปว่า“สหายหวังกั๋วเปียวของพวกเรา คือปีเตอร์ หวังแห่งวอลล์สตรีททำงานในวอลล์สตรีทมา 5 ปี เป็น CEO ในบริษัท 3 แห่ง และบริษัททั้ง3 แห่งนี้ก็ประกาศล้มละลายทั้งหมด ฉันพูดถูกไหม?”ฉินเฉาจ้องมองหวังกั๋วเปียวด้วยสายตาเป็นประกายหวังกั๋วเปียวเหงื่อตกทันทีชายคนนี้รู้ประวัติของเขาในอเมริกาได้ยังไง!ทั้งที่เขาปกปิดเรื่องนี้เอาไว้ดีแล้ว ไม่เคยบอกคนนอกมาก่อน“และหลังจากที่เจ้าของบริษัททั้ง 3 แห่งล้มละลาย พวกเขาก็กระโดดตึกฆ่าตัวตายอย่างไม่มีข้อยกเว้น ดังนั้นปีเตอร์ หวังถึงได้รับฉายาอันไพเราะในวอลล์สตรีท นั่นก็คือผู้ปลุกปั้นแม่ม่าย ใช่ไหม?”หวังกั๋วเปียวตัวสั่นสะท้านเขาขุดคุ้ยเรื่องนี้ขึ้นมาได้ยังไง!เป็นไปไม่ได้!เขาเป็นแค่คนแบกกระสอบทรายตัวเล็กๆ จะมีพลังอำนาจยิ่งใหญ่ขนาดนี้ได้ยังไง!“แก แกพูดเรื่องไร้สาระอะไร?”หวังกั๋วเปียวกัดฟันกรอด กล่าวออกมา แต่น˺าเสียงกลับฟังดูไม่มีเรี่ยวแรงแต่ป้ารองโพล่งขึ้นมาทันที“พูดอะไรบ้าๆ! หลายชายของฉันมีอิทธิพลในวอลล์สตรีท จะเป็นฆาตกรอย่างที่นายพูดได้ยังไง? ถ้ายังพูดจาไม่มีมูล และแพร่กระจายข่าวลือต่อไปแบบนี้ ฉันฟ้องร้องนายได้นะ!”“ถ้าป้าไม่เชื่อก็ลองกลับบ้านไปถามหลายชายตัวเองดูสิ หรือว่า………”เขากล่าวออกม