ระส่ายซ่างกวนอู่กระแอมไอออกมาหลายครั้งแต่อันซินกลับหยิบกล้องถ่ายรูปขึ้นมา แช๊ะ! เธอถ่ายรูปของพวกเขาเก็บเอาไว้“มุมนี้ยังไม่ค่อยสวย พวกเธอแลกลิ้นกันไปเลย!”เธอโพล่งออกมา“พวกนายดูถูกฉันงั้นเหรอ!”หวังกั๋วเปียวทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว เขาลุกขึ้นมา แล้วตะโกนว่า“ซ่างกวนหยาน ฉันแย่กว่าไอ้หมอนั่นตรงไหน ทำไมเธอถึงไม่สนใจฉันเลย!”“ในสายตาของฉัน ถึงจะมัดนายมาสักร้อยคน ก็ยังเทียบกับนิ้วเดียวของฉินเฉาไม่ได้อยู่ดี”ซ่างกวนหยานกอดแขนฉินเฉา แล้วพูดต่อไปว่า “ฉันรักเขา นี่ไม่ใช่เรื่องที่นายจะใช้เงิน ตำแหน่ง หรืออำนาจอะไรมาวัดได้! ในอนาคตนายอาจจะได้เจอผู้หญิงสวยๆ คนอื่น พวกเธออาจจะรักเงินของนาย รักกรีนการ์ดของนาย แต่ไม่มีทางที่จะรักตัวตนของนาย เพราะตัวตนของนายมันไม่มีอะไรดีเลย!”“ธะ เธอ……..”หวังกั๋วเปียวรู้สึกว่า เรื่องนี้มันเลยขีดจำกัดความอดทนของเขาไปแล้วชาวจีนพวกนี้ช่างไร้คุณภาพจริงๆ!มุมมองของคนพวกนี้ไร้เดียงสาเสียจนน่าขัน“เป็นแค่คนแบกกระสอบทราย แต่ดันทำตัวหยิ่งผยอง………”หวังกั๋วเปียวกำหมัดแน่น “นายถูกลิขิตมาให้แบกกระสอบทรายเท่านั้นแหละ อีกไม่นาน ฉันจะไปซื้อวิลล่าสวยๆ อยู่ในโครงการเซียงสุ่ยแต่นายจะทำได้แค่แบกกระสอบทรายต่อไป”“คำพูดแบบนี้คือการดูถูกเหยียดหยามคนอื่น พี่เปียว”ฉินเฉากล่าว“ดูถูกเหยียดหยามแล้วยังไง? ถ้าทนไม่ไหวก็ออกไปซะ!”หวังกั๋วเปียวกล่าวเสียดสี “ตระกูลซ่างกวนเป็นยังไง? ที่นี่คือตระกูลเศรษฐี แต่คนแ
